Skip to main content

udupićPolish conjugation

to fuck, to put one's ass in a sling, to screw, to screw over//uˈdu.pit͡ɕ//

Aspect partner: udupiać

future

3rd person singularudupi
3rd person pluraludupią

past

3rd person singularudupił, udupiła, udupiło
3rd person pluraludupili, udupiły
masculine singularudupiłem, -(e)m udupił, udupiłeś, -(e)ś udupił
feminine singularudupiłam, -(e)m udupiła, udupiłaś, -(e)ś udupiła
neuter singularudupiłom, -(e)m udupiło, udupiłoś, -(e)ś udupiło
pluraludupiliśmy, -(e)śmy udupili, udupiłyśmy, -(e)śmy udupiły, udupiliście, -(e)ście udupili, udupiłyście, -(e)ście udupiły

imperative

3rd person singularniech udupi
3rd person pluralniech udupią

conditional

3rd person singularudupiłby, by udupił, udupiłaby, by udupiła, udupiłoby, by udupiło
3rd person pluraludupiliby, by udupili, udupiłyby, by udupiły
masculine singularudupiłbym, bym udupił, udupiłbyś, byś udupił
feminine singularudupiłabym, bym udupiła, udupiłabyś, byś udupiła
neuter singularudupiłobym, bym udupiło, udupiłobyś, byś udupiło
pluraludupilibyśmy, byśmy udupili, udupiłybyśmy, byśmy udupiły, udupilibyście, byście udupili, udupiłybyście, byście udupiły

Other forms

  • udupiaćimperfective
  • udupićinfinitive
  • udupięfuture · singular
  • udupimyfuture · plural
  • udupiszfuture · singular
  • udupiciefuture · plural
  • udupi sięfuture · impersonal
  • udupionoimpersonal · past
  • udupiono byconditional · impersonal
  • niech udupięimperative · singular
  • udupmyimperative · plural
  • udupimperative · singular
  • udupcieimperative · plural
  • udupionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • udupionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • udupioneadjectival · neuter · participle · passive · singular