uderzyćPolish conjugation
“to hit; to strike; to punch (to deal a blow)”//uˈdɛ.ʐɘt͡ɕ//
Aspect partner: uderzać
future
| 3rd person singular | uderzy |
|---|---|
| 3rd person plural | uderzą |
past
| 3rd person singular | uderzył, uderzyła, uderzyło |
|---|---|
| 3rd person plural | uderzyli, uderzyły |
| masculine singular | uderzyłem, -(e)m uderzył, uderzyłeś, -(e)ś uderzył |
| feminine singular | uderzyłam, -(e)m uderzyła, uderzyłaś, -(e)ś uderzyła |
| neuter singular | uderzyłom, -(e)m uderzyło, uderzyłoś, -(e)ś uderzyło |
| plural | uderzyliśmy, -(e)śmy uderzyli, uderzyłyśmy, -(e)śmy uderzyły, uderzyliście, -(e)ście uderzyli, uderzyłyście, -(e)ście uderzyły |
imperative
| 3rd person singular | niech uderzy |
|---|---|
| 3rd person plural | niech uderzą |
conditional
| 3rd person singular | uderzyłby, by uderzył, uderzyłaby, by uderzyła, uderzyłoby, by uderzyło |
|---|---|
| 3rd person plural | uderzyliby, by uderzyli, uderzyłyby, by uderzyły |
| masculine singular | uderzyłbym, bym uderzył, uderzyłbyś, byś uderzył |
| feminine singular | uderzyłabym, bym uderzyła, uderzyłabyś, byś uderzyła |
| neuter singular | uderzyłobym, bym uderzyło, uderzyłobyś, byś uderzyło |
| plural | uderzylibyśmy, byśmy uderzyli, uderzyłybyśmy, byśmy uderzyły, uderzylibyście, byście uderzyli, uderzyłybyście, byście uderzyły |
Other forms
- uderzaćimperfective
- uderzyćinfinitive
- uderzęfuture · singular
- uderzymyfuture · plural
- uderzyszfuture · singular
- uderzyciefuture · plural
- uderzy sięfuture · impersonal
- uderzonoimpersonal · past
- uderzono byconditional · impersonal
- niech uderzęimperative · singular
- uderzmyimperative · plural
- uderzimperative · singular
- uderzcieimperative · plural
- uderzonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- uderzonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- uderzoneadjectival · neuter · participle · passive · singular