Skip to main content

uchybićPolish conjugation

to contravene, to infringe, to violate//uˈxɘ.bit͡ɕ//

Aspect partner: uchybiać

future

3rd person singularuchybi
3rd person pluraluchybią

past

3rd person singularuchybił, uchybiła, uchybiło
3rd person pluraluchybili, uchybiły
masculine singularuchybiłem, -(e)m uchybił, uchybiłeś, -(e)ś uchybił
feminine singularuchybiłam, -(e)m uchybiła, uchybiłaś, -(e)ś uchybiła
neuter singularuchybiłom, -(e)m uchybiło, uchybiłoś, -(e)ś uchybiło
pluraluchybiliśmy, -(e)śmy uchybili, uchybiłyśmy, -(e)śmy uchybiły, uchybiliście, -(e)ście uchybili, uchybiłyście, -(e)ście uchybiły

imperative

3rd person singularniech uchybi
3rd person pluralniech uchybią

conditional

3rd person singularuchybiłby, by uchybił, uchybiłaby, by uchybiła, uchybiłoby, by uchybiło
3rd person pluraluchybiliby, by uchybili, uchybiłyby, by uchybiły
masculine singularuchybiłbym, bym uchybił, uchybiłbyś, byś uchybił
feminine singularuchybiłabym, bym uchybiła, uchybiłabyś, byś uchybiła
neuter singularuchybiłobym, bym uchybiło, uchybiłobyś, byś uchybiło
pluraluchybilibyśmy, byśmy uchybili, uchybiłybyśmy, byśmy uchybiły, uchybilibyście, byście uchybili, uchybiłybyście, byście uchybiły

Other forms

  • uchybiaćimperfective
  • uchybićinfinitive
  • uchybięfuture · singular
  • uchybimyfuture · plural
  • uchybiszfuture · singular
  • uchybiciefuture · plural
  • uchybi sięfuture · impersonal
  • uchybionoimpersonal · past
  • uchybiono byconditional · impersonal
  • niech uchybięimperative · singular
  • uchybmyimperative · plural
  • uchybimperative · singular
  • uchybcieimperative · plural
  • uchybiwszyadverbial · anterior · participle
  • uchybienienoun-from-verb