ubraćPolish conjugation
“to dress (to clothe something/somebody)”//ˈu.brat͡ɕ//
Aspect partner: ubierać
future
| 3rd person singular | ubierze |
|---|---|
| 3rd person plural | ubiorą |
past
| 3rd person singular | ubrał, ubrała, ubrało |
|---|---|
| 3rd person plural | ubrali, ubrały |
| masculine singular | ubrałem, -(e)m ubrał, ubrałeś, -(e)ś ubrał |
| feminine singular | ubrałam, -(e)m ubrała, ubrałaś, -(e)ś ubrała |
| neuter singular | ubrałom, -(e)m ubrało, ubrałoś, -(e)ś ubrało |
| plural | ubraliśmy, -(e)śmy ubrali, ubrałyśmy, -(e)śmy ubrały, ubraliście, -(e)ście ubrali, ubrałyście, -(e)ście ubrały |
imperative
| 3rd person singular | niech ubierze |
|---|---|
| 3rd person plural | niech ubiorą |
conditional
| 3rd person singular | ubrałby, by ubrał, ubrałaby, by ubrała, ubrałoby, by ubrało |
|---|---|
| 3rd person plural | ubraliby, by ubrali, ubrałyby, by ubrały |
| masculine singular | ubrałbym, bym ubrał, ubrałbyś, byś ubrał |
| feminine singular | ubrałabym, bym ubrała, ubrałabyś, byś ubrała |
| neuter singular | ubrałobym, bym ubrało, ubrałobyś, byś ubrało |
| plural | ubralibyśmy, byśmy ubrali, ubrałybyśmy, byśmy ubrały, ubralibyście, byście ubrali, ubrałybyście, byście ubrały |
Other forms
- ubieraćimperfective
- ubraćinfinitive
- ubioręfuture · singular
- ubierzemyfuture · plural
- ubierzeszfuture · singular
- ubierzeciefuture · plural
- ubierze sięfuture · impersonal
- ubranoimpersonal · past
- ubrano byconditional · impersonal
- niech ubioręimperative · singular
- ubierzmyimperative · plural
- ubierzimperative · singular
- ubierzcieimperative · plural
- ubranyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- ubranaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- ubraneadjectival · neuter · participle · passive · singular