szepnąćPolish conjugation
“to whisper (to say something in a very low voice)”//ˈʂɛp.nɔɲt͡ɕ//
Aspect partner: szeptać
future
| 3rd person singular | szepnie |
|---|---|
| 3rd person plural | szepną |
past
| 3rd person singular | szepnął, szepnęła, szepnęło |
|---|---|
| 3rd person plural | szepnęli, szepnęły |
| masculine singular | szepnąłeś, -(e)ś szepnął, szepnąłem, -(e)m szepnął |
| feminine singular | szepnęłaś, -(e)ś szepnęła, szepnęłam, -(e)m szepnęła |
| neuter singular | szepnęłoś, -(e)ś szepnęło, szepnęłom, -(e)m szepnęło |
| plural | szepnęliście, -(e)ście szepnęli, szepnęłyście, -(e)ście szepnęły, szepnęliśmy, -(e)śmy szepnęli, szepnęłyśmy, -(e)śmy szepnęły |
imperative
| 3rd person singular | niech szepnie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech szepną |
conditional
| 3rd person singular | szepnąłby, by szepnął, szepnęłaby, by szepnęła, szepnęłoby, by szepnęło |
|---|---|
| 3rd person plural | szepnęliby, by szepnęli, szepnęłyby, by szepnęły |
| masculine singular | szepnąłbym, bym szepnął, szepnąłbyś, byś szepnął |
| feminine singular | szepnęłabym, bym szepnęła, szepnęłabyś, byś szepnęła |
| neuter singular | szepnęłobym, bym szepnęło, szepnęłobyś, byś szepnęło |
| plural | szepnęlibyśmy, byśmy szepnęli, szepnęłybyśmy, byśmy szepnęły, szepnęlibyście, byście szepnęli, szepnęłybyście, byście szepnęły |
Other forms
- szepniętoimpersonal · past
- szeptaćimperfective
- szepnąćinfinitive
- szepnęfuture · singular
- szepniemyfuture · plural
- szepnieszfuture · singular
- szepnieciefuture · plural
- szepnie sięfuture · impersonal
- szepnięto byconditional · impersonal
- niech szepnęimperative · singular
- szepnijmyimperative · plural
- szepnijimperative · singular
- szepnijcieimperative · plural
- szepniętyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- szepniętaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- szepnięteadjectival · neuter · participle · passive · singular