stuknąćPolish conjugation
“to knock, to rap, to tap”//ˈstuk.nɔɲt͡ɕ//
Aspect partner: stukać
future
| 3rd person singular | stuknie |
|---|---|
| 3rd person plural | stukną |
past
| 3rd person singular | stuknął, stuknęła, stuknęło |
|---|---|
| 3rd person plural | stuknęli, stuknęły |
| masculine singular | stuknąłem, -(e)m stuknął, stuknąłeś, -(e)ś stuknął |
| feminine singular | stuknęłam, -(e)m stuknęła, stuknęłaś, -(e)ś stuknęła |
| neuter singular | stuknęłom, -(e)m stuknęło, stuknęłoś, -(e)ś stuknęło |
| plural | stuknęliśmy, -(e)śmy stuknęli, stuknęłyśmy, -(e)śmy stuknęły, stuknęliście, -(e)ście stuknęli, stuknęłyście, -(e)ście stuknęły |
imperative
| 3rd person singular | niech stuknie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech stukną |
conditional
| 3rd person singular | stuknąłby, by stuknął, stuknęłaby, by stuknęła, stuknęłoby, by stuknęło |
|---|---|
| 3rd person plural | stuknęliby, by stuknęli, stuknęłyby, by stuknęły |
| masculine singular | stuknąłbym, bym stuknął, stuknąłbyś, byś stuknął |
| feminine singular | stuknęłabym, bym stuknęła, stuknęłabyś, byś stuknęła |
| neuter singular | stuknęłobym, bym stuknęło, stuknęłobyś, byś stuknęło |
| plural | stuknęlibyśmy, byśmy stuknęli, stuknęłybyśmy, byśmy stuknęły, stuknęlibyście, byście stuknęli, stuknęłybyście, byście stuknęły |
Other forms
- stukaćimperfective
- stuknąćinfinitive
- stuknęfuture · singular
- stukniemyfuture · plural
- stuknieszfuture · singular
- stuknieciefuture · plural
- stuknie sięfuture · impersonal
- stukniętoimpersonal · past
- stuknięto byconditional · impersonal
- niech stuknęimperative · singular
- stuknijmyimperative · plural
- stuknijimperative · singular
- stuknijcieimperative · plural
- stukniętyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- stukniętaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- stuknięteadjectival · neuter · participle · passive · singular