strapićPolish conjugation
“to afflict, to grieve, to plague, to vex”//ˈstra.pit͡ɕ//
Aspect partner: trapić
future
| 3rd person singular | strapi |
|---|---|
| 3rd person plural | strapią |
past
| 3rd person singular | strapił, strapiła, strapiło |
|---|---|
| 3rd person plural | strapili, strapiły |
| masculine singular | strapiłem, -(e)m strapił, strapiłeś, -(e)ś strapił |
| feminine singular | strapiłam, -(e)m strapiła, strapiłaś, -(e)ś strapiła |
| neuter singular | strapiłoś, -(e)ś strapiło, strapiłom, -(e)m strapiło |
| plural | strapiliście, -(e)ście strapili, strapiłyście, -(e)ście strapiły, strapiliśmy, -(e)śmy strapili, strapiłyśmy, -(e)śmy strapiły |
imperative
| 3rd person singular | niech strapi |
|---|---|
| 3rd person plural | niech strapią |
conditional
| 3rd person singular | strapiłby, by strapił, strapiłaby, by strapiła, strapiłoby, by strapiło |
|---|---|
| 3rd person plural | strapiliby, by strapili, strapiłyby, by strapiły |
| masculine singular | strapiłbym, bym strapił, strapiłbyś, byś strapił |
| feminine singular | strapiłabym, bym strapiła, strapiłabyś, byś strapiła |
| neuter singular | strapiłobym, bym strapiło, strapiłobyś, byś strapiło |
| plural | strapilibyśmy, byśmy strapili, strapiłybyśmy, byśmy strapiły, strapilibyście, byście strapili, strapiłybyście, byście strapiły |
Other forms
- strapionoimpersonal · past
- trapićimperfective
- strapićinfinitive
- strapięfuture · singular
- strapimyfuture · plural
- strapiszfuture · singular
- strapiciefuture · plural
- strapi sięfuture · impersonal
- strapiono byconditional · impersonal
- niech strapięimperative · singular
- strapmyimperative · plural
- strapimperative · singular
- strapcieimperative · plural
- strapionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- strapionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- strapioneadjectival · neuter · participle · passive · singular