strącićPolish conjugation
“to knock over (to bump or strike something in such a way as to tip it)”//ˈstrɔɲ.t͡ɕit͡ɕ//
Aspect partner: strącać
future
| 3rd person singular | strąci |
|---|---|
| 3rd person plural | strącą |
past
| 3rd person singular | strącił, strąciła, strąciło |
|---|---|
| 3rd person plural | strącili, strąciły |
| masculine singular | strąciłem, -(e)m strącił, strąciłeś, -(e)ś strącił |
| feminine singular | strąciłam, -(e)m strąciła, strąciłaś, -(e)ś strąciła |
| neuter singular | strąciłom, -(e)m strąciło, strąciłoś, -(e)ś strąciło |
| plural | strąciliśmy, -(e)śmy strącili, strąciłyśmy, -(e)śmy strąciły, strąciliście, -(e)ście strącili, strąciłyście, -(e)ście strąciły |
imperative
| 3rd person singular | niech strąci |
|---|---|
| 3rd person plural | niech strącą |
conditional
| 3rd person singular | strąciłby, by strącił, strąciłaby, by strąciła, strąciłoby, by strąciło |
|---|---|
| 3rd person plural | strąciliby, by strącili, strąciłyby, by strąciły |
| masculine singular | strąciłbym, bym strącił, strąciłbyś, byś strącił |
| feminine singular | strąciłabym, bym strąciła, strąciłabyś, byś strąciła |
| neuter singular | strąciłobym, bym strąciło, strąciłobyś, byś strąciło |
| plural | strącilibyśmy, byśmy strącili, strąciłybyśmy, byśmy strąciły, strącilibyście, byście strącili, strąciłybyście, byście strąciły |
Other forms
- strącaćimperfective
- strącićinfinitive
- strącęfuture · singular
- strącimyfuture · plural
- strąciszfuture · singular
- strąciciefuture · plural
- strąci sięfuture · impersonal
- strąconoimpersonal · past
- strącono byconditional · impersonal
- niech strącęimperative · singular
- strąćmyimperative · plural
- strąćimperative · singular
- strąćcieimperative · plural
- strąconyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- strąconaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- strąconeadjectival · neuter · participle · passive · singular