starczyćPolish conjugation
“to suffice (to be enough or sufficient; to meet the need (of anything))”//ˈstar.t͡ʂɘt͡ɕ/ | /ˈstar.t͡ʂɘt͡ɕ//
Aspect partner: starczać
future
| 3rd person singular | starczy |
|---|---|
| 3rd person plural | starczą |
past
| 3rd person singular | starczył, starczyła, starczyło |
|---|---|
| 3rd person plural | starczyli, starczyły |
| masculine singular | starczyłem, -(e)m starczył, starczyłeś, -(e)ś starczył |
| feminine singular | starczyłam, -(e)m starczyła, starczyłaś, -(e)ś starczyła |
| neuter singular | starczyłom, -(e)m starczyło, starczyłoś, -(e)ś starczyło |
| plural | starczyliśmy, -(e)śmy starczyli, starczyłyśmy, -(e)śmy starczyły, starczyliście, -(e)ście starczyli, starczyłyście, -(e)ście starczyły |
imperative
| 3rd person singular | niech starczy |
|---|---|
| 3rd person plural | niech starczą |
conditional
| 3rd person singular | starczyłby, by starczył, starczyłaby, by starczyła, starczyłoby, by starczyło |
|---|---|
| 3rd person plural | starczyliby, by starczyli, starczyłyby, by starczyły |
| masculine singular | starczyłbym, bym starczył, starczyłbyś, byś starczył |
| feminine singular | starczyłabym, bym starczyła, starczyłabyś, byś starczyła |
| neuter singular | starczyłobym, bym starczyło, starczyłobyś, byś starczyło |
| plural | starczylibyśmy, byśmy starczyli, starczyłybyśmy, byśmy starczyły, starczylibyście, byście starczyli, starczyłybyście, byście starczyły |
Other forms
- starczaćimperfective
- starczyćinfinitive
- starczęfuture · singular
- starczymyfuture · plural
- starczyszfuture · singular
- starczyciefuture · plural
- starczy sięfuture · impersonal
- starczonoimpersonal · past
- starczono byconditional · impersonal
- niech starczęimperative · singular
- starczmyimperative · plural
- starczimperative · singular
- starczcieimperative · plural
- starczywszyadverbial · anterior · participle
- starczenienoun-from-verb