sprawićPolish conjugation
“to cause, to make happen”//ˈspra.vit͡ɕ//
Aspect partner: sprawiać
future
| 3rd person singular | sprawi |
|---|---|
| 3rd person plural | sprawią |
past
| 3rd person singular | sprawił, sprawiła, sprawiło |
|---|---|
| 3rd person plural | sprawili, sprawiły |
| masculine singular | sprawiłeś, -(e)ś sprawił, sprawiłem, -(e)m sprawił |
| feminine singular | sprawiłaś, -(e)ś sprawiła, sprawiłam, -(e)m sprawiła |
| neuter singular | sprawiłom, -(e)m sprawiło, sprawiłoś, -(e)ś sprawiło |
| plural | sprawiliśmy, -(e)śmy sprawili, sprawiłyśmy, -(e)śmy sprawiły, sprawiliście, -(e)ście sprawili, sprawiłyście, -(e)ście sprawiły |
imperative
| 3rd person singular | niech sprawi |
|---|---|
| 3rd person plural | niech sprawią |
conditional
| 3rd person singular | sprawiłby, by sprawił, sprawiłaby, by sprawiła, sprawiłoby, by sprawiło |
|---|---|
| 3rd person plural | sprawiliby, by sprawili, sprawiłyby, by sprawiły |
| masculine singular | sprawiłbym, bym sprawił, sprawiłbyś, byś sprawił |
| feminine singular | sprawiłabym, bym sprawiła, sprawiłabyś, byś sprawiła |
| neuter singular | sprawiłobym, bym sprawiło, sprawiłobyś, byś sprawiło |
| plural | sprawilibyśmy, byśmy sprawili, sprawiłybyśmy, byśmy sprawiły, sprawilibyście, byście sprawili, sprawiłybyście, byście sprawiły |
Other forms
- sprawionoimpersonal · past
- sprawiono byconditional · impersonal
- niech sprawięimperative · singular
- sprawmyimperative · plural
- sprawimperative · singular
- sprawcieimperative · plural
- sprawionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- sprawionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- sprawioneadjectival · neuter · participle · passive · singular
- sprawieniadjectival · participle · passive · plural · virile
- sprawioneadjectival · nonvirile · participle · passive · plural
- sprawiwszyadverbial · anterior · participle
- sprawienienoun-from-verb
- sprawiaćimperfective
- sprawićinfinitive
- sprawięfuture · singular