spocząćPolish conjugation
“to repose (to sit in order to rest)”//ˈspɔ.t͡ʂɔɲt͡ɕ//
Aspect partner: spoczywać
future
| 3rd person singular | spocznie |
|---|---|
| 3rd person plural | spoczną |
past
| 3rd person singular | spoczął, spoczęła, spoczęło |
|---|---|
| 3rd person plural | spoczęli, spoczęły |
| masculine singular | spocząłem, -(e)m spoczął, spocząłeś, -(e)ś spoczął |
| feminine singular | spoczęłam, -(e)m spoczęła, spoczęłaś, -(e)ś spoczęła |
| neuter singular | spoczęłom, -(e)m spoczęło, spoczęłoś, -(e)ś spoczęło |
| plural | spoczęliśmy, -(e)śmy spoczęli, spoczęłyśmy, -(e)śmy spoczęły, spoczęliście, -(e)ście spoczęli, spoczęłyście, -(e)ście spoczęły |
imperative
| 3rd person singular | niech spocznie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech spoczną |
conditional
| 3rd person singular | spocząłby, by spoczął, spoczęłaby, by spoczęła, spoczęłoby, by spoczęło |
|---|---|
| 3rd person plural | spoczęliby, by spoczęli, spoczęłyby, by spoczęły |
| masculine singular | spocząłbym, bym spoczął, spocząłbyś, byś spoczął |
| feminine singular | spoczęłabym, bym spoczęła, spoczęłabyś, byś spoczęła |
| neuter singular | spoczęłobym, bym spoczęło, spoczęłobyś, byś spoczęło |
| plural | spoczęlibyśmy, byśmy spoczęli, spoczęłybyśmy, byśmy spoczęły, spoczęlibyście, byście spoczęli, spoczęłybyście, byście spoczęły |
Other forms
- spoczywaćimperfective
- spocząćinfinitive
- spocznęfuture · singular
- spoczniemyfuture · plural
- spocznieszfuture · singular
- spocznieciefuture · plural
- spocznie sięfuture · impersonal
- spoczętoimpersonal · past
- spoczęto byconditional · impersonal
- niech spocznęimperative · singular
- spocznijmyimperative · plural
- spocznijimperative · singular
- spocznijcieimperative · plural
- spocząwszyadverbial · anterior · participle
- spoczęcienoun-from-verb