skrzyczećPolish conjugation

“to scold, to chide, to rebuke”//ˈskʂɘ.t͡ʂɛt͡ɕ//

future

3rd person singular	skrzyczy
3rd person plural	skrzyczą

past

3rd person singular	skrzyczał, skrzyczała, skrzyczało
3rd person plural	skrzyczeli, skrzyczały
masculine singular	skrzyczałem, -(e)m skrzyczał, skrzyczałeś, -(e)ś skrzyczał
feminine singular	skrzyczałam, -(e)m skrzyczała, skrzyczałaś, -(e)ś skrzyczała
neuter singular	skrzyczałom, -(e)m skrzyczało, skrzyczałoś, -(e)ś skrzyczało
plural	skrzyczeliśmy, -(e)śmy skrzyczeli, skrzyczałyśmy, -(e)śmy skrzyczały, skrzyczeliście, -(e)ście skrzyczeli, skrzyczałyście, -(e)ście skrzyczały

imperative

3rd person singular	niech skrzyczy
3rd person plural	niech skrzyczą

conditional

3rd person singular	skrzyczałby, by skrzyczał, skrzyczałaby, by skrzyczała, skrzyczałoby, by skrzyczało
3rd person plural	skrzyczeliby, by skrzyczeli, skrzyczałyby, by skrzyczały
masculine singular	skrzyczałbym, bym skrzyczał, skrzyczałbyś, byś skrzyczał
feminine singular	skrzyczałabym, bym skrzyczała, skrzyczałabyś, byś skrzyczała
neuter singular	skrzyczałobym, bym skrzyczało, skrzyczałobyś, byś skrzyczało
plural	skrzyczelibyśmy, byśmy skrzyczeli, skrzyczałybyśmy, byśmy skrzyczały, skrzyczelibyście, byście skrzyczeli, skrzyczałybyście, byście skrzyczały

Other forms

skrzyczećinfinitive
skrzyczęfuture · singular
skrzyczymyfuture · plural
skrzyczyszfuture · singular
skrzyczyciefuture · plural
skrzyczy sięfuture · impersonal
skrzyczanoimpersonal · past
skrzyczano byconditional · impersonal
niech skrzyczęimperative · singular
skrzyczmyimperative · plural
skrzyczimperative · singular
skrzyczcieimperative · plural
skrzyczanyadjectival · masculine · participle · passive · singular
skrzyczanaadjectival · feminine · participle · passive · singular
skrzyczaneadjectival · neuter · participle · passive · singular
skrzyczaniadjectival · participle · passive · plural · virile