skończyćPolish conjugation
“to end, to finish”//ˈskɔɲ.t͡ʂɘt͡ɕ//
Aspect partner: kończyć
future
| 3rd person singular | skończy |
|---|---|
| 3rd person plural | skończą |
past
| 3rd person singular | skończył, skończyła, skończyło |
|---|---|
| 3rd person plural | skończyli, skończyły |
| masculine singular | skończyłem, -(e)m skończył, skończyłeś, -(e)ś skończył |
| feminine singular | -(e)ś skończyła, skończyłam, -(e)m skończyła, skończyłaś |
| neuter singular | skończyłoś, -(e)ś skończyło, skończyłom, -(e)m skończyło |
| plural | skończyliście, -(e)ście skończyli, skończyłyście, -(e)ście skończyły, skończyliśmy, -(e)śmy skończyli, skończyłyśmy, -(e)śmy skończyły |
imperative
| 3rd person singular | niech skończy |
|---|---|
| 3rd person plural | niech skończą |
conditional
| 3rd person singular | skończyłby, by skończył, skończyłaby, by skończyła, skończyłoby, by skończyło |
|---|---|
| 3rd person plural | skończyliby, by skończyli, skończyłyby, by skończyły |
| masculine singular | skończyłbym, bym skończył, skończyłbyś, byś skończył |
| feminine singular | skończyłabym, bym skończyła, skończyłabyś, byś skończyła |
| neuter singular | skończyłobym, bym skończyło, skończyłobyś, byś skończyło |
| plural | skończylibyśmy, byśmy skończyli, skończyłybyśmy, byśmy skończyły, skończylibyście, byście skończyli, skończyłybyście, byście skończyły |
Other forms
- skończonoimpersonal · past
- kończyćimperfective
- skończyćinfinitive
- skończęfuture · singular
- skończymyfuture · plural
- skończyszfuture · singular
- skończyciefuture · plural
- skończy sięfuture · impersonal
- skończono byconditional · impersonal
- niech skończęimperative · singular
- skończmyimperative · plural
- skończimperative · singular
- skończcieimperative · plural
- skończonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- skończonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- skończoneadjectival · neuter · participle · passive · singular