sflaczećPolish conjugation
“to lose elasticity, to lose firmness”//ˈsfla.t͡ʂɛt͡ɕ//
Aspect partner: flaczeć
future
| 3rd person singular | sflaczeje |
|---|---|
| 3rd person plural | sflaczeją |
past
| 3rd person singular | sflaczał, sflaczała, sflaczało |
|---|---|
| 3rd person plural | sflaczeli, sflaczały |
| masculine singular | sflaczałem, -(e)m sflaczał, sflaczałeś, -(e)ś sflaczał |
| feminine singular | sflaczałam, -(e)m sflaczała, sflaczałaś, -(e)ś sflaczała |
| neuter singular | sflaczałom, -(e)m sflaczało, sflaczałoś, -(e)ś sflaczało |
| plural | sflaczeliśmy, -(e)śmy sflaczeli, sflaczałyśmy, -(e)śmy sflaczały, sflaczeliście, -(e)ście sflaczeli, sflaczałyście, -(e)ście sflaczały |
imperative
| 3rd person singular | niech sflaczeje |
|---|---|
| 3rd person plural | niech sflaczeją |
conditional
| 3rd person singular | sflaczałby, by sflaczał, sflaczałaby, by sflaczała, sflaczałoby, by sflaczało |
|---|---|
| 3rd person plural | sflaczeliby, by sflaczeli, sflaczałyby, by sflaczały |
| masculine singular | sflaczałbym, bym sflaczał, sflaczałbyś, byś sflaczał |
| feminine singular | sflaczałabym, bym sflaczała, sflaczałabyś, byś sflaczała |
| neuter singular | sflaczałobym, bym sflaczało, sflaczałobyś, byś sflaczało |
| plural | sflaczelibyśmy, byśmy sflaczeli, sflaczałybyśmy, byśmy sflaczały, sflaczelibyście, byście sflaczeli, sflaczałybyście, byście sflaczały |
Other forms
- flaczećimperfective
- sflaczećinfinitive
- sflaczejęfuture · singular
- sflaczejemyfuture · plural
- sflaczejeszfuture · singular
- sflaczejeciefuture · plural
- sflaczeje sięfuture · impersonal
- sflaczanoimpersonal · past
- sflaczano byconditional · impersonal
- niech sflaczejęimperative · singular
- sflaczejmyimperative · plural
- sflaczejimperative · singular
- sflaczejcieimperative · plural
- sflaczawszyadverbial · anterior · participle
- sflaczenienoun-from-verb