rumienićPolish conjugation
“to make ruddy”//ruˈmjɛ.ɲit͡ɕ//
Aspect partner: zarumienić
present
| 3rd person singular | rumieni |
|---|---|
| 3rd person plural | rumienią |
future
| 3rd person singular | będzie rumienił, będzie rumienić, będzie rumieniła, będzie rumieniło |
|---|---|
| 3rd person plural | będą rumienili, będą rumienić, będą rumieniły |
| masculine singular | będę rumienił, będę rumienić, będziesz rumienił, będziesz rumienić |
| feminine singular | będę rumieniła, będę rumienić, będziesz rumieniła, będziesz rumienić |
| neuter singular | będę rumieniło, będę rumienić, będziesz rumieniło, będziesz rumienić |
| plural | będziemy rumienili, będziemy rumienić, będziemy rumieniły, będziecie rumienili, będziecie rumienić, będziecie rumieniły |
past
| 3rd person singular | rumienił, rumieniła, rumieniło |
|---|---|
| 3rd person plural | rumienili, rumieniły |
| masculine singular | rumieniłem, -(e)m rumienił, rumieniłeś, -(e)ś rumienił |
| feminine singular | rumieniłam, -(e)m rumieniła, rumieniłaś, -(e)ś rumieniła |
| neuter singular | rumieniłom, -(e)m rumieniło, rumieniłoś, -(e)ś rumieniło |
| plural | rumieniliśmy, -(e)śmy rumienili, rumieniłyśmy, -(e)śmy rumieniły, rumieniliście, -(e)ście rumienili, rumieniłyście, -(e)ście rumieniły |
imperative
| 3rd person singular | niech rumieni |
|---|---|
| 3rd person plural | niech rumienią |
conditional
| 3rd person singular | rumieniłby, by rumienił, rumieniłaby, by rumieniła, rumieniłoby, by rumieniło |
|---|---|
| 3rd person plural | rumieniliby, by rumienili, rumieniłyby, by rumieniły |
| masculine singular | rumieniłbyś, byś rumienił, rumieniłbym, bym rumienił |
| feminine singular | rumieniłabyś, byś rumieniła, rumieniłabym, bym rumieniła |
| neuter singular | rumieniłobyś, byś rumieniło, rumieniłobym, bym rumieniło |
| plural | byśmy rumieniły, rumienilibyście, byście rumienili, rumieniłybyście, byście rumieniły, rumienilibyśmy, byśmy rumienili, rumieniłybyśmy |
Other forms
- rumieniono byconditional · impersonal
- niech rumienięimperative · singular
- rumieńmyimperative · plural
- rumieńimperative · singular
- rumieńcieimperative · plural
- rumieniącyactive · adjectival · masculine · participle · singular
- rumieniącaactive · adjectival · feminine · participle · singular
- rumieniąceactive · adjectival · neuter · participle · singular
- rumieniącyactive · adjectival · participle · plural · virile
- rumieniąceactive · adjectival · nonvirile · participle · plural
- rumienionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- rumienionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- zarumienićperfective
- rumienićinfinitive
- rumieniępresent · singular
- rumienimyplural · present