rozstroićPolish conjugation

“to unsettle, to unnerve”//rɔsˈstrɔ.it͡ɕ//

Aspect partner: rozstrajać

future

3rd person singular	rozstroi
3rd person plural	rozstroją

past

3rd person singular	rozstroił, rozstroiła, rozstroiło
3rd person plural	rozstroili, rozstroiły
masculine singular	rozstroiłem, -(e)m rozstroił, rozstroiłeś, -(e)ś rozstroił
feminine singular	rozstroiłam, -(e)m rozstroiła, rozstroiłaś, -(e)ś rozstroiła
neuter singular	rozstroiłom, -(e)m rozstroiło, rozstroiłoś, -(e)ś rozstroiło
plural	rozstroiliśmy, -(e)śmy rozstroili, rozstroiłyśmy, -(e)śmy rozstroiły, rozstroiliście, -(e)ście rozstroili, rozstroiłyście, -(e)ście rozstroiły

imperative

3rd person singular	niech rozstroi
3rd person plural	niech rozstroją

conditional

3rd person singular	rozstroiłby, by rozstroił, rozstroiłaby, by rozstroiła, rozstroiłoby, by rozstroiło
3rd person plural	rozstroiliby, by rozstroili, rozstroiłyby, by rozstroiły
masculine singular	rozstroiłbym, bym rozstroił, rozstroiłbyś, byś rozstroił
feminine singular	rozstroiłabym, bym rozstroiła, rozstroiłabyś, byś rozstroiła
neuter singular	rozstroiłobym, bym rozstroiło, rozstroiłobyś, byś rozstroiło
plural	rozstroilibyśmy, byśmy rozstroili, rozstroiłybyśmy, byśmy rozstroiły, rozstroilibyście, byście rozstroili, rozstroiłybyście, byście rozstroiły

Other forms

rozstrajaćimperfective
rozstroićinfinitive
rozstrojęfuture · singular
rozstroimyfuture · plural
rozstroiszfuture · singular
rozstroiciefuture · plural
rozstroi sięfuture · impersonal
rozstrojonoimpersonal · past
rozstrojono byconditional · impersonal
niech rozstrojęimperative · singular
rozstrójmyimperative · plural
rozstrójimperative · singular
rozstrójcieimperative · plural
rozstrojonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
rozstrojonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
rozstrojoneadjectival · neuter · participle · passive · singular