rozrzucićPolish conjugation

“to scatter, to disperse, to strew”//rɔzˈʐu.t͡ɕit͡ɕ//

Aspect partner: rozrzucać

future

3rd person singular	rozrzuci
3rd person plural	rozrzucą

past

3rd person singular	rozrzucił, rozrzuciła, rozrzuciło
3rd person plural	rozrzucili, rozrzuciły
masculine singular	rozrzuciłem, -(e)m rozrzucił, rozrzuciłeś, -(e)ś rozrzucił
feminine singular	rozrzuciłam, -(e)m rozrzuciła, rozrzuciłaś, -(e)ś rozrzuciła
neuter singular	rozrzuciłom, -(e)m rozrzuciło, rozrzuciłoś, -(e)ś rozrzuciło
plural	rozrzuciliśmy, -(e)śmy rozrzucili, rozrzuciłyśmy, -(e)śmy rozrzuciły, rozrzuciliście, -(e)ście rozrzucili, rozrzuciłyście, -(e)ście rozrzuciły

imperative

3rd person singular	niech rozrzuci
3rd person plural	niech rozrzucą

conditional

3rd person singular	rozrzuciłby, by rozrzucił, rozrzuciłaby, by rozrzuciła, rozrzuciłoby, by rozrzuciło
3rd person plural	rozrzuciliby, by rozrzucili, rozrzuciłyby, by rozrzuciły
masculine singular	rozrzuciłbym, bym rozrzucił, rozrzuciłbyś, byś rozrzucił
feminine singular	rozrzuciłabym, bym rozrzuciła, rozrzuciłabyś, byś rozrzuciła
neuter singular	rozrzuciłobym, bym rozrzuciło, rozrzuciłobyś, byś rozrzuciło
plural	rozrzucilibyśmy, byśmy rozrzucili, rozrzuciłybyśmy, byśmy rozrzuciły, rozrzucilibyście, byście rozrzucili, rozrzuciłybyście, byście rozrzuciły

Other forms

rozrzucaćimperfective
rozrzucićinfinitive
rozrzucęfuture · singular
rozrzucimyfuture · plural
rozrzuciszfuture · singular
rozrzuciciefuture · plural
rozrzuci sięfuture · impersonal
rozrzuconoimpersonal · past
rozrzucono byconditional · impersonal
niech rozrzucęimperative · singular
rozrzućmyimperative · plural
rozrzućimperative · singular
rozrzućcieimperative · plural
rozrzuconyadjectival · masculine · participle · passive · singular
rozrzuconaadjectival · feminine · participle · passive · singular
rozrzuconeadjectival · neuter · participle · passive · singular