rozplątaćPolish conjugation

“to untangle, to unravel”//rɔsˈplɔn.tat͡ɕ//

Aspect partner: rozplątywać

future

3rd person singular	rozplącze
3rd person plural	rozplączą

past

3rd person singular	rozplątał, rozplątała, rozplątało
3rd person plural	rozplątali, rozplątały
masculine singular	rozplątałem, -(e)m rozplątał, rozplątałeś, -(e)ś rozplątał
feminine singular	rozplątałam, -(e)m rozplątała, rozplątałaś, -(e)ś rozplątała
neuter singular	rozplątałom, -(e)m rozplątało, rozplątałoś, -(e)ś rozplątało
plural	rozplątaliśmy, -(e)śmy rozplątali, rozplątałyśmy, -(e)śmy rozplątały, rozplątaliście, -(e)ście rozplątali, rozplątałyście, -(e)ście rozplątały

imperative

3rd person singular	niech rozplącze
3rd person plural	niech rozplączą

conditional

3rd person singular	rozplątałby, by rozplątał, rozplątałaby, by rozplątała, rozplątałoby, by rozplątało
3rd person plural	rozplątaliby, by rozplątali, rozplątałyby, by rozplątały
masculine singular	rozplątałbym, bym rozplątał, rozplątałbyś, byś rozplątał
feminine singular	rozplątałabym, bym rozplątała, rozplątałabyś, byś rozplątała
neuter singular	rozplątałobym, bym rozplątało, rozplątałobyś, byś rozplątało
plural	rozplątalibyśmy, byśmy rozplątali, rozplątałybyśmy, byśmy rozplątały, rozplątalibyście, byście rozplątali, rozplątałybyście, byście rozplątały

Other forms

rozplątywaćimperfective
rozplątaćinfinitive
rozplączęfuture · singular
rozplączemyfuture · plural
rozplączeszfuture · singular
rozplączeciefuture · plural
rozplącze sięfuture · impersonal
rozplątanoimpersonal · past
rozplątano byconditional · impersonal
niech rozplączęimperative · singular
rozplączmyimperative · plural
rozplączimperative · singular
rozplączcieimperative · plural
rozplątanyadjectival · masculine · participle · passive · singular
rozplątanaadjectival · feminine · participle · passive · singular
rozplątaneadjectival · neuter · participle · passive · singular