rozczulićPolish conjugation

“to move, to touch (emotionally)”//rɔsˈt͡ʂu.lit͡ɕ//

Aspect partner: rozczulać

future

3rd person singular	rozczuli
3rd person plural	rozczulą

past

3rd person singular	rozczulił, rozczuliła, rozczuliło
3rd person plural	rozczulili, rozczuliły
masculine singular	rozczuliłem, -(e)m rozczulił, rozczuliłeś, -(e)ś rozczulił
feminine singular	rozczuliłam, -(e)m rozczuliła, rozczuliłaś, -(e)ś rozczuliła
neuter singular	rozczuliłom, -(e)m rozczuliło, rozczuliłoś, -(e)ś rozczuliło
plural	rozczuliliśmy, -(e)śmy rozczulili, rozczuliłyśmy, -(e)śmy rozczuliły, rozczuliliście, -(e)ście rozczulili, rozczuliłyście, -(e)ście rozczuliły

imperative

3rd person singular	niech rozczuli
3rd person plural	niech rozczulą

conditional

3rd person singular	rozczuliłby, by rozczulił, rozczuliłaby, by rozczuliła, rozczuliłoby, by rozczuliło
3rd person plural	rozczuliliby, by rozczulili, rozczuliłyby, by rozczuliły
masculine singular	rozczuliłbym, bym rozczulił, rozczuliłbyś, byś rozczulił
feminine singular	rozczuliłabym, bym rozczuliła, rozczuliłabyś, byś rozczuliła
neuter singular	rozczuliłobym, bym rozczuliło, rozczuliłobyś, byś rozczuliło
plural	rozczulilibyśmy, byśmy rozczulili, rozczuliłybyśmy, byśmy rozczuliły, rozczulilibyście, byście rozczulili, rozczuliłybyście, byście rozczuliły

Other forms

rozczulaćimperfective
rozczulićinfinitive
rozczulęfuture · singular
rozczulimyfuture · plural
rozczuliszfuture · singular
rozczuliciefuture · plural
rozczuli sięfuture · impersonal
rozczulonoimpersonal · past
rozczulono byconditional · impersonal
niech rozczulęimperative · singular
rozczulmyimperative · plural
rozczulimperative · singular
rozczulcieimperative · plural
rozczulonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
rozczulonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
rozczuloneadjectival · neuter · participle · passive · singular