Skip to main content

przerwaćPolish conjugation

to break, to discontinue, to curtail//ˈpʂɛ.rvat͡ɕ//

Aspect partner: przerywać

future

3rd person singularprzerwie
3rd person pluralprzerwą

past

3rd person singularprzerwał, przerwała, przerwało
3rd person pluralprzerwali, przerwały
masculine singularprzerwałem, -(e)m przerwał, przerwałeś, -(e)ś przerwał
feminine singularprzerwałam, -(e)m przerwała, przerwałaś, -(e)ś przerwała
neuter singularprzerwałom, -(e)m przerwało, przerwałoś, -(e)ś przerwało
pluralprzerwaliśmy, -(e)śmy przerwali, przerwałyśmy, -(e)śmy przerwały, przerwaliście, -(e)ście przerwali, przerwałyście, -(e)ście przerwały

imperative

3rd person singularniech przerwie
3rd person pluralniech przerwą

conditional

3rd person singularprzerwałby, by przerwał, przerwałaby, by przerwała, przerwałoby, by przerwało
3rd person pluralprzerwaliby, by przerwali, przerwałyby, by przerwały
masculine singularprzerwałbym, bym przerwał, przerwałbyś, byś przerwał
feminine singularprzerwałabym, bym przerwała, przerwałabyś, byś przerwała
neuter singularprzerwałobym, bym przerwało, przerwałobyś, byś przerwało
pluralprzerwalibyśmy, byśmy przerwali, przerwałybyśmy, byśmy przerwały, przerwalibyście, byście przerwali, przerwałybyście, byście przerwały

Other forms

  • przerywaćimperfective
  • przerwaćinfinitive
  • przerwęfuture · singular
  • przerwiemyfuture · plural
  • przerwieszfuture · singular
  • przerwieciefuture · plural
  • przerwie sięfuture · impersonal
  • przerwanoimpersonal · past
  • przerwano byconditional · impersonal
  • niech przerwęimperative · singular
  • przerwijmyimperative · plural
  • przerwijimperative · singular
  • przerwijcieimperative · plural
  • przerwanyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • przerwanaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • przerwaneadjectival · neuter · participle · passive · singular