pouczyćPolish conjugation
“to instruct, to edify”//pɔˈu.t͡ʂɘt͡ɕ//
Aspect partner: pouczać
future
| 3rd person singular | pouczy |
|---|---|
| 3rd person plural | pouczą |
past
| 3rd person singular | pouczył, pouczyła, pouczyło |
|---|---|
| 3rd person plural | pouczyli, pouczyły |
| masculine singular | pouczyłem, -(e)m pouczył, pouczyłeś, -(e)ś pouczył |
| feminine singular | pouczyłam, -(e)m pouczyła, pouczyłaś, -(e)ś pouczyła |
| neuter singular | pouczyłom, -(e)m pouczyło, pouczyłoś, -(e)ś pouczyło |
| plural | pouczyliśmy, -(e)śmy pouczyli, pouczyłyśmy, -(e)śmy pouczyły, pouczyliście, -(e)ście pouczyli, pouczyłyście, -(e)ście pouczyły |
imperative
| 3rd person singular | niech pouczy |
|---|---|
| 3rd person plural | niech pouczą |
conditional
| 3rd person singular | pouczyłby, by pouczył, pouczyłaby, by pouczyła, pouczyłoby, by pouczyło |
|---|---|
| 3rd person plural | pouczyliby, by pouczyli, pouczyłyby, by pouczyły |
| masculine singular | pouczyłbym, bym pouczył, pouczyłbyś, byś pouczył |
| feminine singular | pouczyłabym, bym pouczyła, pouczyłabyś, byś pouczyła |
| neuter singular | pouczyłobym, bym pouczyło, pouczyłobyś, byś pouczyło |
| plural | pouczylibyśmy, byśmy pouczyli, pouczyłybyśmy, byśmy pouczyły, pouczylibyście, byście pouczyli, pouczyłybyście, byście pouczyły |
Other forms
- pouczaćimperfective
- pouczyćinfinitive
- pouczęfuture · singular
- pouczymyfuture · plural
- pouczyszfuture · singular
- pouczyciefuture · plural
- pouczy sięfuture · impersonal
- pouczonoimpersonal · past
- pouczono byconditional · impersonal
- niech pouczęimperative · singular
- pouczmyimperative · plural
- pouczimperative · singular
- pouczcieimperative · plural
- pouczonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- pouczonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- pouczoneadjectival · neuter · participle · passive · singular