Skip to main content

porzucićPolish conjugation

to abandon, to give up, to leave//pɔˈʐu.t͡ɕit͡ɕ//

Aspect partner: porzucać

future

3rd person singularporzuci
3rd person pluralporzucą

past

3rd person singularporzucił, porzuciła, porzuciło
3rd person pluralporzucili, porzuciły
masculine singularporzuciłem, -(e)m porzucił, porzuciłeś, -(e)ś porzucił
feminine singularporzuciłam, -(e)m porzuciła, porzuciłaś, -(e)ś porzuciła
neuter singularporzuciłom, -(e)m porzuciło, porzuciłoś, -(e)ś porzuciło
pluralporzuciliśmy, -(e)śmy porzucili, porzuciłyśmy, -(e)śmy porzuciły, porzuciliście, -(e)ście porzucili, porzuciłyście, -(e)ście porzuciły

imperative

3rd person singularniech porzuci
3rd person pluralniech porzucą

conditional

3rd person singularporzuciłby, by porzucił, porzuciłaby, by porzuciła, porzuciłoby, by porzuciło
3rd person pluralporzuciliby, by porzucili, porzuciłyby, by porzuciły
masculine singularporzuciłbym, bym porzucił, porzuciłbyś, byś porzucił
feminine singularporzuciłabym, bym porzuciła, porzuciłabyś, byś porzuciła
neuter singularporzuciłobym, bym porzuciło, porzuciłobyś, byś porzuciło
pluralporzucilibyśmy, byśmy porzucili, porzuciłybyśmy, byśmy porzuciły, porzucilibyście, byście porzucili, porzuciłybyście, byście porzuciły

Other forms

  • porzucaćimperfective
  • porzucićinfinitive
  • porzucęfuture · singular
  • porzucimyfuture · plural
  • porzuciszfuture · singular
  • porzuciciefuture · plural
  • porzuci sięfuture · impersonal
  • porzuconoimpersonal · past
  • porzucono byconditional · impersonal
  • niech porzucęimperative · singular
  • porzućmyimperative · plural
  • porzućimperative · singular
  • porzućcieimperative · plural
  • porzuconyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • porzuconaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • porzuconeadjectival · neuter · participle · passive · singular