popićPolish conjugation
“to sip (drink a small amount of something)”//ˈpɔ.pit͡ɕ//
Aspect partner: popijać
future
| 3rd person singular | popije |
|---|---|
| 3rd person plural | popiją |
past
| 3rd person singular | popił, popiła, popiło |
|---|---|
| 3rd person plural | popili, popiły |
| masculine singular | popiłem, -(e)m popił, popiłeś, -(e)ś popił |
| feminine singular | popiłam, -(e)m popiła, popiłaś, -(e)ś popiła |
| neuter singular | popiłom, -(e)m popiło, popiłoś, -(e)ś popiło |
| plural | popiliśmy, -(e)śmy popili, popiłyśmy, -(e)śmy popiły, popiliście, -(e)ście popili, popiłyście, -(e)ście popiły |
imperative
| 3rd person singular | niech popije |
|---|---|
| 3rd person plural | niech popiją |
conditional
| 3rd person singular | popiłby, by popił, popiłaby, by popiła, popiłoby, by popiło |
|---|---|
| 3rd person plural | popiliby, by popili, popiłyby, by popiły |
| masculine singular | popiłbym, bym popił, popiłbyś, byś popił |
| feminine singular | popiłabym, bym popiła, popiłabyś, byś popiła |
| neuter singular | popiłobym, bym popiło, popiłobyś, byś popiło |
| plural | popilibyśmy, byśmy popili, popiłybyśmy, byśmy popiły, popilibyście, byście popili, popiłybyście, byście popiły |
Other forms
- popijaćimperfective
- popićinfinitive
- popijęfuture · singular
- popijemyfuture · plural
- popijeszfuture · singular
- popijeciefuture · plural
- popije sięfuture · impersonal
- popitoimpersonal · past
- popito byconditional · impersonal
- niech popijęimperative · singular
- popijmyimperative · plural
- popijimperative · singular
- popijcieimperative · plural
- popityadjectival · masculine · participle · passive · singular
- popitaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- popiteadjectival · neuter · participle · passive · singular