Skip to main content

poniechaćPolish conjugation

to cease, to stop, to abandon//pɔˈɲɛ.xat͡ɕ/ | /pɔˈɲɛ.xat͡ɕ//

future

3rd person singularponiecha
3rd person pluralponiechają

past

3rd person singularponiechał, poniechała, poniechało
3rd person pluralponiechali, poniechały
masculine singularponiechałem, -(e)m poniechał, poniechałeś, -(e)ś poniechał
feminine singularponiechałam, -(e)m poniechała, poniechałaś, -(e)ś poniechała
neuter singularponiechałom, -(e)m poniechało, poniechałoś, -(e)ś poniechało
pluralponiechaliśmy, -(e)śmy poniechali, poniechałyśmy, -(e)śmy poniechały, poniechaliście, -(e)ście poniechali, poniechałyście, -(e)ście poniechały

imperative

3rd person singularniech poniecha
3rd person pluralniech poniechają

conditional

3rd person singularponiechałby, by poniechał, poniechałaby, by poniechała, poniechałoby, by poniechało
3rd person pluralponiechaliby, by poniechali, poniechałyby, by poniechały
masculine singularponiechałbym, bym poniechał, poniechałbyś, byś poniechał
feminine singularponiechałabym, bym poniechała, poniechałabyś, byś poniechała
neuter singularponiechałobym, bym poniechało, poniechałobyś, byś poniechało
pluralponiechalibyśmy, byśmy poniechali, poniechałybyśmy, byśmy poniechały, poniechalibyście, byście poniechali, poniechałybyście, byście poniechały

Other forms

  • poniechaćinfinitive
  • poniechamfuture · singular
  • poniechamyfuture · plural
  • poniechaszfuture · singular
  • poniechaciefuture · plural
  • poniecha sięfuture · impersonal
  • poniechanoimpersonal · past
  • poniechano byconditional · impersonal
  • niech poniechamimperative · singular
  • poniechajmyimperative · plural
  • poniechajimperative · singular
  • poniechajcieimperative · plural
  • poniechanyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • poniechanaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • poniechaneadjectival · neuter · participle · passive · singular
  • poniechaniadjectival · participle · passive · plural · virile