Skip to main content

pomieśćPolish conjugation

to hold in contempt, to ill-treat//ˈpɔ.mjɛɕt͡ɕ//

Aspect partner: pomiatać

future

3rd person singularpomiecie
3rd person pluralpomiotą

past

3rd person singularpomiótł, pomiotła, pomiotło
3rd person pluralpomietli, pomiotły
masculine singularpomiotłem, -(e)m pomiótł, pomiotłeś, -(e)ś pomiótł
feminine singularpomiotłam, -(e)m pomiotła, pomiotłaś, -(e)ś pomiotła
neuter singularpomiotłom, -(e)m pomiotło, pomiotłoś, -(e)ś pomiotło
pluralpomietliśmy, -(e)śmy pomietli, pomiotłyśmy, -(e)śmy pomiotły, pomietliście, -(e)ście pomietli, pomiotłyście, -(e)ście pomiotły

imperative

3rd person singularniech pomiecie
3rd person pluralniech pomiotą

conditional

3rd person singularpomiótłby, by pomiótł, pomiotłaby, by pomiotła, pomiotłoby, by pomiotło
3rd person pluralpomietliby, by pomietli, pomiotłyby, by pomiotły
masculine singularpomiótłbym, bym pomiótł, pomiótłbyś, byś pomiótł
feminine singularpomiotłabym, bym pomiotła, pomiotłabyś, byś pomiotła
neuter singularpomiotłobym, bym pomiotło, pomiotłobyś, byś pomiotło
pluralpomietlibyśmy, byśmy pomietli, pomiotłybyśmy, byśmy pomiotły, pomietlibyście, byście pomietli, pomiotłybyście, byście pomiotły

Other forms

  • pomiataćimperfective
  • pomieśćinfinitive
  • pomiotęfuture · singular
  • pomieciemyfuture · plural
  • pomiecieszfuture · singular
  • pomiecieciefuture · plural
  • pomiecie sięfuture · impersonal
  • pomiecionoimpersonal · past
  • pomieciono byconditional · impersonal
  • niech pomiotęimperative · singular
  • pomiećmyimperative · plural
  • pomiećimperative · singular
  • pomiećcieimperative · plural
  • pomiecionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • pomiecionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • pomiecioneadjectival · neuter · participle · passive · singular