podbićPolish conjugation

to conquer, to subdue, to subjugate (to acquire by force of arms, win in war)//ˈpɔd.bit͡ɕ//

Aspect partner: podbijać

future

3rd person singularpodbije
3rd person pluralpodbiją

past

3rd person singularpodbił, podbiła, podbiło
3rd person pluralpodbili, podbiły
masculine singularpodbiłem, -(e)m podbił, podbiłeś, -(e)ś podbił
feminine singularpodbiłam, -(e)m podbiła, podbiłaś, -(e)ś podbiła
neuter singularpodbiłom, -(e)m podbiło, podbiłoś, -(e)ś podbiło
pluralpodbiliśmy, -(e)śmy podbili, podbiłyśmy, -(e)śmy podbiły, podbiliście, -(e)ście podbili, podbiłyście, -(e)ście podbiły

imperative

3rd person singularniech podbije
3rd person pluralniech podbiją

conditional

3rd person singularpodbiłby, by podbił, podbiłaby, by podbiła, podbiłoby, by podbiło
3rd person pluralpodbiliby, by podbili, podbiłyby, by podbiły
masculine singularpodbiłbym, bym podbił, podbiłbyś, byś podbił
feminine singularpodbiłabym, bym podbiła, podbiłabyś, byś podbiła
neuter singularpodbiłobym, bym podbiło, podbiłobyś, byś podbiło
pluralpodbilibyśmy, byśmy podbili, podbiłybyśmy, byśmy podbiły, podbilibyście, byście podbili, podbiłybyście, byście podbiły

Other forms

  • podbijaćimperfective
  • podbićinfinitive
  • podbijęfuture · singular
  • podbijemyfuture · plural
  • podbijeszfuture · singular
  • podbijeciefuture · plural
  • podbije sięfuture · impersonal
  • podbitoimpersonal · past
  • podbito byconditional · impersonal
  • niech podbijęimperative · singular
  • podbijmyimperative · plural
  • podbijimperative · singular
  • podbijcieimperative · plural
  • podbityadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • podbitaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • podbiteadjectival · neuter · participle · passive · singular