Skip to main content

otulićPolish conjugation

to wrap up, to tuck up, to tuck in//ɔˈtu.lit͡ɕ//

Aspect partner: otulać

future

3rd person singularotuli
3rd person pluralotulą

past

3rd person singularotulił, otuliła, otuliło
3rd person pluralotulili, otuliły
masculine singularotuliłem, -(e)m otulił, otuliłeś, -(e)ś otulił
feminine singularotuliłam, -(e)m otuliła, otuliłaś, -(e)ś otuliła
neuter singularotuliłom, -(e)m otuliło, otuliłoś, -(e)ś otuliło
pluralotuliliśmy, -(e)śmy otulili, otuliłyśmy, -(e)śmy otuliły, otuliliście, -(e)ście otulili, otuliłyście, -(e)ście otuliły

imperative

3rd person singularniech otuli
3rd person pluralniech otulą

conditional

3rd person singularotuliłby, by otulił, otuliłaby, by otuliła, otuliłoby, by otuliło
3rd person pluralotuliliby, by otulili, otuliłyby, by otuliły
masculine singularotuliłbym, bym otulił, otuliłbyś, byś otulił
feminine singularotuliłabym, bym otuliła, otuliłabyś, byś otuliła
neuter singularotuliłobym, bym otuliło, otuliłobyś, byś otuliło
pluralotulilibyśmy, byśmy otulili, otuliłybyśmy, byśmy otuliły, otulilibyście, byście otulili, otuliłybyście, byście otuliły

Other forms

  • otulaćimperfective
  • otulićinfinitive
  • otulęfuture · singular
  • otulimyfuture · plural
  • otuliszfuture · singular
  • otuliciefuture · plural
  • otuli sięfuture · impersonal
  • otulonoimpersonal · past
  • otulono byconditional · impersonal
  • niech otulęimperative · singular
  • otulmyimperative · plural
  • otulimperative · singular
  • otulcieimperative · plural
  • otulonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • otulonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • otuloneadjectival · neuter · participle · passive · singular