Skip to main content

osamotniećPolish conjugation

to become recluse//ɔ.saˈmɔt.ɲɛt͡ɕ//

Aspect partner: samotnieć

future

3rd person singularosamotnieje
3rd person pluralosamotnieją

past

3rd person singularosamotniał, osamotniała, osamotniało
3rd person pluralosamotnieli, osamotniały
masculine singularosamotniałem, -(e)m osamotniał, osamotniałeś, -(e)ś osamotniał
feminine singularosamotniałam, -(e)m osamotniała, osamotniałaś, -(e)ś osamotniała
neuter singularosamotniałom, -(e)m osamotniało, osamotniałoś, -(e)ś osamotniało
pluralosamotnieliśmy, -(e)śmy osamotnieli, osamotniałyśmy, -(e)śmy osamotniały, osamotnieliście, -(e)ście osamotnieli, osamotniałyście, -(e)ście osamotniały

imperative

3rd person singularniech osamotnieje
3rd person pluralniech osamotnieją

conditional

3rd person singularosamotniałby, by osamotniał, osamotniałaby, by osamotniała, osamotniałoby, by osamotniało
3rd person pluralosamotnieliby, by osamotnieli, osamotniałyby, by osamotniały
masculine singularosamotniałbym, bym osamotniał, osamotniałbyś, byś osamotniał
feminine singularosamotniałabym, bym osamotniała, osamotniałabyś, byś osamotniała
neuter singularosamotniałobym, bym osamotniało, osamotniałobyś, byś osamotniało
pluralosamotnielibyśmy, byśmy osamotnieli, osamotniałybyśmy, byśmy osamotniały, osamotnielibyście, byście osamotnieli, osamotniałybyście, byście osamotniały

Other forms

  • samotniećimperfective
  • osamotniećinfinitive
  • osamotniejęfuture · singular
  • osamotniejemyfuture · plural
  • osamotniejeszfuture · singular
  • osamotniejeciefuture · plural
  • osamotnieje sięfuture · impersonal
  • osamotnianoimpersonal · past
  • osamotniano byconditional · impersonal
  • niech osamotniejęimperative · singular
  • osamotniejmyimperative · plural
  • osamotniejimperative · singular
  • osamotniejcieimperative · plural
  • osamotniawszyadverbial · anterior · participle
  • osamotnienienoun-from-verb