osłupiećPolish conjugation
“to be poleaxed, to be struck dumb”//ɔˈswu.pjɛt͡ɕ//
future
| 3rd person singular | osłupieje |
|---|---|
| 3rd person plural | osłupieją |
past
| 3rd person singular | osłupiał, osłupiała, osłupiało |
|---|---|
| 3rd person plural | osłupieli, osłupiały |
| masculine singular | osłupiałem, -(e)m osłupiał, osłupiałeś, -(e)ś osłupiał |
| feminine singular | osłupiałam, -(e)m osłupiała, osłupiałaś, -(e)ś osłupiała |
| neuter singular | osłupiałom, -(e)m osłupiało, osłupiałoś, -(e)ś osłupiało |
| plural | osłupieliśmy, -(e)śmy osłupieli, osłupiałyśmy, -(e)śmy osłupiały, osłupieliście, -(e)ście osłupieli, osłupiałyście, -(e)ście osłupiały |
imperative
| 3rd person singular | niech osłupieje |
|---|---|
| 3rd person plural | niech osłupieją |
conditional
| 3rd person singular | osłupiałby, by osłupiał, osłupiałaby, by osłupiała, osłupiałoby, by osłupiało |
|---|---|
| 3rd person plural | osłupieliby, by osłupieli, osłupiałyby, by osłupiały |
| masculine singular | osłupiałbym, bym osłupiał, osłupiałbyś, byś osłupiał |
| feminine singular | osłupiałabym, bym osłupiała, osłupiałabyś, byś osłupiała |
| neuter singular | osłupiałobym, bym osłupiało, osłupiałobyś, byś osłupiało |
| plural | osłupielibyśmy, byśmy osłupieli, osłupiałybyśmy, byśmy osłupiały, osłupielibyście, byście osłupieli, osłupiałybyście, byście osłupiały |
Other forms
- osłupiećinfinitive
- osłupiejęfuture · singular
- osłupiejemyfuture · plural
- osłupiejeszfuture · singular
- osłupiejeciefuture · plural
- osłupieje sięfuture · impersonal
- osłupianoimpersonal · past
- osłupiano byconditional · impersonal
- niech osłupiejęimperative · singular
- osłupiejmyimperative · plural
- osłupiejimperative · singular
- osłupiejcieimperative · plural
- osłupiawszyadverbial · anterior · participle
- osłupienienoun-from-verb