okrzyczećPolish conjugation

“to acclaim, to hail, to proclaim”//ɔˈkʂɘ.t͡ʂɛt͡ɕ//

Aspect partner: okrzykiwać

future

3rd person singular	okrzyczy
3rd person plural	okrzyczą

past

3rd person singular	okrzyczał, okrzyczała, okrzyczało
3rd person plural	okrzyczeli, okrzyczały
masculine singular	okrzyczałem, -(e)m okrzyczał, okrzyczałeś, -(e)ś okrzyczał
feminine singular	okrzyczałam, -(e)m okrzyczała, okrzyczałaś, -(e)ś okrzyczała
neuter singular	okrzyczałom, -(e)m okrzyczało, okrzyczałoś, -(e)ś okrzyczało
plural	okrzyczeliśmy, -(e)śmy okrzyczeli, okrzyczałyśmy, -(e)śmy okrzyczały, okrzyczeliście, -(e)ście okrzyczeli, okrzyczałyście, -(e)ście okrzyczały

imperative

3rd person singular	niech okrzyczy
3rd person plural	niech okrzyczą

conditional

3rd person singular	okrzyczałby, by okrzyczał, okrzyczałaby, by okrzyczała, okrzyczałoby, by okrzyczało
3rd person plural	okrzyczeliby, by okrzyczeli, okrzyczałyby, by okrzyczały
masculine singular	okrzyczałbym, bym okrzyczał, okrzyczałbyś, byś okrzyczał
feminine singular	okrzyczałabym, bym okrzyczała, okrzyczałabyś, byś okrzyczała
neuter singular	okrzyczałobym, bym okrzyczało, okrzyczałobyś, byś okrzyczało
plural	okrzyczelibyśmy, byśmy okrzyczeli, okrzyczałybyśmy, byśmy okrzyczały, okrzyczelibyście, byście okrzyczeli, okrzyczałybyście, byście okrzyczały

Other forms

okrzykiwaćimperfective
okrzyczećinfinitive
okrzyczęfuture · singular
okrzyczymyfuture · plural
okrzyczyszfuture · singular
okrzyczyciefuture · plural
okrzyczy sięfuture · impersonal
okrzyczanoimpersonal · past
okrzyczano byconditional · impersonal
niech okrzyczęimperative · singular
okrzyczmyimperative · plural
okrzyczimperative · singular
okrzyczcieimperative · plural
okrzyczanyadjectival · masculine · participle · passive · singular
okrzyczanaadjectival · feminine · participle · passive · singular
okrzyczaneadjectival · neuter · participle · passive · singular