Skip to main content

ofuknąćPolish conjugation

to berate, to chide//ɔˈfuk.nɔɲt͡ɕ//

Aspect partner: ofukiwać

future

3rd person singularofuknie
3rd person pluralofukną

past

3rd person singularofuknął, ofuknęła, ofuknęło
3rd person pluralofuknęli, ofuknęły
masculine singularofuknąłem, -(e)m ofuknął, ofuknąłeś, -(e)ś ofuknął
feminine singularofuknęłam, -(e)m ofuknęła, ofuknęłaś, -(e)ś ofuknęła
neuter singularofuknęłom, -(e)m ofuknęło, ofuknęłoś, -(e)ś ofuknęło
pluralofuknęliśmy, -(e)śmy ofuknęli, ofuknęłyśmy, -(e)śmy ofuknęły, ofuknęliście, -(e)ście ofuknęli, ofuknęłyście, -(e)ście ofuknęły

imperative

3rd person singularniech ofuknie
3rd person pluralniech ofukną

conditional

3rd person singularofuknąłby, by ofuknął, ofuknęłaby, by ofuknęła, ofuknęłoby, by ofuknęło
3rd person pluralofuknęliby, by ofuknęli, ofuknęłyby, by ofuknęły
masculine singularofuknąłbym, bym ofuknął, ofuknąłbyś, byś ofuknął
feminine singularofuknęłabym, bym ofuknęła, ofuknęłabyś, byś ofuknęła
neuter singularofuknęłobym, bym ofuknęło, ofuknęłobyś, byś ofuknęło
pluralofuknęlibyśmy, byśmy ofuknęli, ofuknęłybyśmy, byśmy ofuknęły, ofuknęlibyście, byście ofuknęli, ofuknęłybyście, byście ofuknęły

Other forms

  • ofukiwaćimperfective
  • ofuknąćinfinitive
  • ofuknęfuture · singular
  • ofukniemyfuture · plural
  • ofuknieszfuture · singular
  • ofuknieciefuture · plural
  • ofuknie sięfuture · impersonal
  • ofukniętoimpersonal · past
  • ofuknięto byconditional · impersonal
  • niech ofuknęimperative · singular
  • ofuknijmyimperative · plural
  • ofuknijimperative · singular
  • ofuknijcieimperative · plural
  • ofukniętyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • ofukniętaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • ofuknięteadjectival · neuter · participle · passive · singular