Skip to main content

oduczyćPolish conjugation

to unteach, to wean//ɔdˈu.t͡ʂɘt͡ɕ//

Aspect partner: oduczać

future

3rd person singularoduczy
3rd person pluraloduczą

past

3rd person singularoduczył, oduczyła, oduczyło
3rd person pluraloduczyli, oduczyły
masculine singularoduczyłem, -(e)m oduczył, oduczyłeś, -(e)ś oduczył
feminine singularoduczyłam, -(e)m oduczyła, oduczyłaś, -(e)ś oduczyła
neuter singularoduczyłom, -(e)m oduczyło, oduczyłoś, -(e)ś oduczyło
pluraloduczyliśmy, -(e)śmy oduczyli, oduczyłyśmy, -(e)śmy oduczyły, oduczyliście, -(e)ście oduczyli, oduczyłyście, -(e)ście oduczyły

imperative

3rd person singularniech oduczy
3rd person pluralniech oduczą

conditional

3rd person singularoduczyłby, by oduczył, oduczyłaby, by oduczyła, oduczyłoby, by oduczyło
3rd person pluraloduczyliby, by oduczyli, oduczyłyby, by oduczyły
masculine singularoduczyłbym, bym oduczył, oduczyłbyś, byś oduczył
feminine singularoduczyłabym, bym oduczyła, oduczyłabyś, byś oduczyła
neuter singularoduczyłobym, bym oduczyło, oduczyłobyś, byś oduczyło
pluraloduczylibyśmy, byśmy oduczyli, oduczyłybyśmy, byśmy oduczyły, oduczylibyście, byście oduczyli, oduczyłybyście, byście oduczyły

Other forms

  • oduczaćimperfective
  • oduczyćinfinitive
  • oduczęfuture · singular
  • oduczymyfuture · plural
  • oduczyszfuture · singular
  • oduczyciefuture · plural
  • oduczy sięfuture · impersonal
  • oduczonoimpersonal · past
  • oduczono byconditional · impersonal
  • niech oduczęimperative · singular
  • oduczmyimperative · plural
  • oduczimperative · singular
  • oduczcieimperative · plural
  • oduczonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • oduczonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • oduczoneadjectival · neuter · participle · passive · singular