odstręczyćPolish conjugation
“to gross out, to put off”//ɔtˈstrɛn.t͡ʂɘt͡ɕ//
Aspect partner: odstręczać
future
| 3rd person singular | odstręczy |
|---|---|
| 3rd person plural | odstręczą |
past
| 3rd person singular | odstręczył, odstręczyła, odstręczyło |
|---|---|
| 3rd person plural | odstręczyli, odstręczyły |
| masculine singular | odstręczyłem, -(e)m odstręczył, odstręczyłeś, -(e)ś odstręczył |
| feminine singular | odstręczyłam, -(e)m odstręczyła, odstręczyłaś, -(e)ś odstręczyła |
| neuter singular | odstręczyłom, -(e)m odstręczyło, odstręczyłoś, -(e)ś odstręczyło |
| plural | odstręczyliśmy, -(e)śmy odstręczyli, odstręczyłyśmy, -(e)śmy odstręczyły, odstręczyliście, -(e)ście odstręczyli, odstręczyłyście, -(e)ście odstręczyły |
imperative
| 3rd person singular | niech odstręczy |
|---|---|
| 3rd person plural | niech odstręczą |
conditional
| 3rd person singular | odstręczyłby, by odstręczył, odstręczyłaby, by odstręczyła, odstręczyłoby, by odstręczyło |
|---|---|
| 3rd person plural | odstręczyliby, by odstręczyli, odstręczyłyby, by odstręczyły |
| masculine singular | odstręczyłbym, bym odstręczył, odstręczyłbyś, byś odstręczył |
| feminine singular | odstręczyłabym, bym odstręczyła, odstręczyłabyś, byś odstręczyła |
| neuter singular | odstręczyłobym, bym odstręczyło, odstręczyłobyś, byś odstręczyło |
| plural | odstręczylibyśmy, byśmy odstręczyli, odstręczyłybyśmy, byśmy odstręczyły, odstręczylibyście, byście odstręczyli, odstręczyłybyście, byście odstręczyły |
Other forms
- odstręczoneadjectival · nonvirile · participle · passive · plural
- odstręczywszyadverbial · anterior · participle
- odstręczenienoun-from-verb
- odstręczaćimperfective
- odstręczyćinfinitive
- odstręczęfuture · singular
- odstręczymyfuture · plural
- odstręczyszfuture · singular
- odstręczyciefuture · plural
- odstręczy sięfuture · impersonal
- odstręczonoimpersonal · past
- odstręczono byconditional · impersonal
- niech odstręczęimperative · singular
- odstręczmyimperative · plural
- odstręczimperative · singular
- odstręczcieimperative · plural