Skip to main content

odskoczyćPolish conjugation

to jump away, to jump back, to recoil//ɔtˈskɔ.t͡ʂɘt͡ɕ//

Aspect partner: odskakiwać

future

3rd person singularodskoczy
3rd person pluralodskoczą

past

3rd person singularodskoczył, odskoczyła, odskoczyło
3rd person pluralodskoczyli, odskoczyły
masculine singularodskoczyłem, -(e)m odskoczył, odskoczyłeś, -(e)ś odskoczył
feminine singularodskoczyłam, -(e)m odskoczyła, odskoczyłaś, -(e)ś odskoczyła
neuter singularodskoczyłom, -(e)m odskoczyło, odskoczyłoś, -(e)ś odskoczyło
pluralodskoczyliśmy, -(e)śmy odskoczyli, odskoczyłyśmy, -(e)śmy odskoczyły, odskoczyliście, -(e)ście odskoczyli, odskoczyłyście, -(e)ście odskoczyły

imperative

3rd person singularniech odskoczy
3rd person pluralniech odskoczą

conditional

3rd person singularodskoczyłby, by odskoczył, odskoczyłaby, by odskoczyła, odskoczyłoby, by odskoczyło
3rd person pluralodskoczyliby, by odskoczyli, odskoczyłyby, by odskoczyły
masculine singularodskoczyłbym, bym odskoczył, odskoczyłbyś, byś odskoczył
feminine singularodskoczyłabym, bym odskoczyła, odskoczyłabyś, byś odskoczyła
neuter singularodskoczyłobym, bym odskoczyło, odskoczyłobyś, byś odskoczyło
pluralodskoczylibyśmy, byśmy odskoczyli, odskoczyłybyśmy, byśmy odskoczyły, odskoczylibyście, byście odskoczyli, odskoczyłybyście, byście odskoczyły

Other forms

  • odskakiwaćimperfective
  • odskoczyćinfinitive
  • odskoczęfuture · singular
  • odskoczymyfuture · plural
  • odskoczyszfuture · singular
  • odskoczyciefuture · plural
  • odskoczy sięfuture · impersonal
  • odskoczonoimpersonal · past
  • odskoczono byconditional · impersonal
  • niech odskoczęimperative · singular
  • odskoczmyimperative · plural
  • odskoczimperative · singular
  • odskoczcieimperative · plural
  • odskoczywszyadverbial · anterior · participle
  • odskoczenienoun-from-verb