odroczyćPolish conjugation
“to adjourn, to defer, to postpone”//ɔdˈrɔ.t͡ʂɘt͡ɕ//
Aspect partner: odraczać
future
| 3rd person singular | odroczy |
|---|---|
| 3rd person plural | odroczą |
past
| 3rd person singular | odroczył, odroczyła, odroczyło |
|---|---|
| 3rd person plural | odroczyli, odroczyły |
| masculine singular | odroczyłem, -(e)m odroczył, odroczyłeś, -(e)ś odroczył |
| feminine singular | odroczyłam, -(e)m odroczyła, odroczyłaś, -(e)ś odroczyła |
| neuter singular | odroczyłom, -(e)m odroczyło, odroczyłoś, -(e)ś odroczyło |
| plural | odroczyliśmy, -(e)śmy odroczyli, odroczyłyśmy, -(e)śmy odroczyły, odroczyliście, -(e)ście odroczyli, odroczyłyście, -(e)ście odroczyły |
imperative
| 3rd person singular | niech odroczy |
|---|---|
| 3rd person plural | niech odroczą |
conditional
| 3rd person singular | odroczyłby, by odroczył, odroczyłaby, by odroczyła, odroczyłoby, by odroczyło |
|---|---|
| 3rd person plural | odroczyliby, by odroczyli, odroczyłyby, by odroczyły |
| masculine singular | odroczyłbym, bym odroczył, odroczyłbyś, byś odroczył |
| feminine singular | odroczyłabym, bym odroczyła, odroczyłabyś, byś odroczyła |
| neuter singular | odroczyłobym, bym odroczyło, odroczyłobyś, byś odroczyło |
| plural | odroczylibyśmy, byśmy odroczyli, odroczyłybyśmy, byśmy odroczyły, odroczylibyście, byście odroczyli, odroczyłybyście, byście odroczyły |
Other forms
- odraczaćimperfective
- odroczyćinfinitive
- odroczęfuture · singular
- odroczymyfuture · plural
- odroczyszfuture · singular
- odroczyciefuture · plural
- odroczy sięfuture · impersonal
- odroczonoimpersonal · past
- odroczono byconditional · impersonal
- niech odroczęimperative · singular
- odroczmyimperative · plural
- odroczimperative · singular
- odroczcieimperative · plural
- odroczonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- odroczonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- odroczoneadjectival · neuter · participle · passive · singular