Skip to main content

odpuścićPolish conjugation

to absolve, to pardon, to remit//ɔtˈpuɕ.t͡ɕit͡ɕ//

Aspect partner: odpuszczać

future

3rd person singularodpuści
3rd person pluralodpuszczą

past

3rd person singularodpuścił, odpuściła, odpuściło
3rd person pluralodpuścili, odpuściły
masculine singularodpuściłem, -(e)m odpuścił, odpuściłeś, -(e)ś odpuścił
feminine singularodpuściłam, -(e)m odpuściła, odpuściłaś, -(e)ś odpuściła
neuter singularodpuściłom, -(e)m odpuściło, odpuściłoś, -(e)ś odpuściło
pluralodpuściliśmy, -(e)śmy odpuścili, odpuściłyśmy, -(e)śmy odpuściły, odpuściliście, -(e)ście odpuścili, odpuściłyście, -(e)ście odpuściły

imperative

3rd person singularniech odpuści
3rd person pluralniech odpuszczą

conditional

3rd person singularodpuściłby, by odpuścił, odpuściłaby, by odpuściła, odpuściłoby, by odpuściło
3rd person pluralodpuściliby, by odpuścili, odpuściłyby, by odpuściły
masculine singularodpuściłbym, bym odpuścił, odpuściłbyś, byś odpuścił
feminine singularodpuściłabym, bym odpuściła, odpuściłabyś, byś odpuściła
neuter singularodpuściłobym, bym odpuściło, odpuściłobyś, byś odpuściło
pluralodpuścilibyśmy, byśmy odpuścili, odpuściłybyśmy, byśmy odpuściły, odpuścilibyście, byście odpuścili, odpuściłybyście, byście odpuściły

Other forms

  • odpuszczaćimperfective
  • odpuścićinfinitive
  • odpuszczęfuture · singular
  • odpuścimyfuture · plural
  • odpuściszfuture · singular
  • odpuściciefuture · plural
  • odpuści sięfuture · impersonal
  • odpuszczonoimpersonal · past
  • odpuszczono byconditional · impersonal
  • niech odpuszczęimperative · singular
  • odpuśćmyimperative · plural
  • odpuśćimperative · singular
  • odpuśćcieimperative · plural
  • odpuszczonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • odpuszczonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • odpuszczoneadjectival · neuter · participle · passive · singular