odprawićPolish conjugation

to dismiss, to send away, to send packing//ɔtˈpra.vit͡ɕ//

Aspect partner: odprawiać

future

3rd person singularodprawi
3rd person pluralodprawią

past

3rd person singularodprawił, odprawiła, odprawiło
3rd person pluralodprawili, odprawiły
masculine singularodprawiłem, -(e)m odprawił, odprawiłeś, -(e)ś odprawił
feminine singularodprawiłam, -(e)m odprawiła, odprawiłaś, -(e)ś odprawiła
neuter singularodprawiłom, -(e)m odprawiło, odprawiłoś, -(e)ś odprawiło
pluralodprawiliśmy, -(e)śmy odprawili, odprawiłyśmy, -(e)śmy odprawiły, odprawiliście, -(e)ście odprawili, odprawiłyście, -(e)ście odprawiły

imperative

3rd person singularniech odprawi
3rd person pluralniech odprawią

conditional

3rd person singularodprawiłby, by odprawił, odprawiłaby, by odprawiła, odprawiłoby, by odprawiło
3rd person pluralodprawiliby, by odprawili, odprawiłyby, by odprawiły
masculine singularodprawiłbym, bym odprawił, odprawiłbyś, byś odprawił
feminine singularodprawiłabym, bym odprawiła, odprawiłabyś, byś odprawiła
neuter singularodprawiłobym, bym odprawiło, odprawiłobyś, byś odprawiło
pluralodprawilibyśmy, byśmy odprawili, odprawiłybyśmy, byśmy odprawiły, odprawilibyście, byście odprawili, odprawiłybyście, byście odprawiły

Other forms

  • odprawiaćimperfective
  • odprawićinfinitive
  • odprawięfuture · singular
  • odprawimyfuture · plural
  • odprawiszfuture · singular
  • odprawiciefuture · plural
  • odprawi sięfuture · impersonal
  • odprawionoimpersonal · past
  • odprawiono byconditional · impersonal
  • niech odprawięimperative · singular
  • odprawmyimperative · plural
  • odprawimperative · singular
  • odprawcieimperative · plural
  • odprawionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • odprawionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • odprawioneadjectival · neuter · participle · passive · singular