Skip to main content

odpocząćPolish conjugation

to rest, to relax//ɔtˈpɔ.t͡ʂɔɲt͡ɕ//

Aspect partner: odpoczywać

future

3rd person singularodpocznie
3rd person pluralodpoczną

past

3rd person singularodpoczął, odpoczęła, odpoczęło
3rd person pluralodpoczęli, odpoczęły
masculine singularodpocząłem, -(e)m odpoczął, odpocząłeś, -(e)ś odpoczął
feminine singularodpoczęłam, -(e)m odpoczęła, odpoczęłaś, -(e)ś odpoczęła
neuter singularodpoczęłom, -(e)m odpoczęło, odpoczęłoś, -(e)ś odpoczęło
pluralodpoczęliśmy, -(e)śmy odpoczęli, odpoczęłyśmy, -(e)śmy odpoczęły, odpoczęliście, -(e)ście odpoczęli, odpoczęłyście, -(e)ście odpoczęły

imperative

3rd person singularniech odpocznie
3rd person pluralniech odpoczną

conditional

3rd person singularodpocząłby, by odpoczął, odpoczęłaby, by odpoczęła, odpoczęłoby, by odpoczęło
3rd person pluralodpoczęliby, by odpoczęli, odpoczęłyby, by odpoczęły
masculine singularodpocząłbym, bym odpoczął, odpocząłbyś, byś odpoczął
feminine singularodpoczęłabym, bym odpoczęła, odpoczęłabyś, byś odpoczęła
neuter singularodpoczęłobym, bym odpoczęło, odpoczęłobyś, byś odpoczęło
pluralodpoczęlibyśmy, byśmy odpoczęli, odpoczęłybyśmy, byśmy odpoczęły, odpoczęlibyście, byście odpoczęli, odpoczęłybyście, byście odpoczęły

Other forms

  • odpoczywaćimperfective
  • odpocząćinfinitive
  • odpocznęfuture · singular
  • odpoczniemyfuture · plural
  • odpocznieszfuture · singular
  • odpocznieciefuture · plural
  • odpocznie sięfuture · impersonal
  • odpoczętoimpersonal · past
  • odpoczęto byconditional · impersonal
  • niech odpocznęimperative · singular
  • odpocznijmyimperative · plural
  • odpocznijimperative · singular
  • odpocznijcieimperative · plural
  • odpocząwszyadverbial · anterior · participle
  • odpoczęcienoun-from-verb