Skip to main content

odgonićPolish conjugation

to chase off, to drive away//ɔdˈɡɔ.ɲit͡ɕ//

Aspect partner: odganiać

future

3rd person singularodgoni
3rd person pluralodgonią

past

3rd person singularodgonił, odgoniła, odgoniło
3rd person pluralodgonili, odgoniły
masculine singularodgoniłem, -(e)m odgonił, odgoniłeś, -(e)ś odgonił
feminine singularodgoniłam, -(e)m odgoniła, odgoniłaś, -(e)ś odgoniła
neuter singularodgoniłom, -(e)m odgoniło, odgoniłoś, -(e)ś odgoniło
pluralodgoniliśmy, -(e)śmy odgonili, odgoniłyśmy, -(e)śmy odgoniły, odgoniliście, -(e)ście odgonili, odgoniłyście, -(e)ście odgoniły

imperative

3rd person singularniech odgoni
3rd person pluralniech odgonią

conditional

3rd person singularodgoniłby, by odgonił, odgoniłaby, by odgoniła, odgoniłoby, by odgoniło
3rd person pluralodgoniliby, by odgonili, odgoniłyby, by odgoniły
masculine singularodgoniłbym, bym odgonił, odgoniłbyś, byś odgonił
feminine singularodgoniłabym, bym odgoniła, odgoniłabyś, byś odgoniła
neuter singularodgoniłobym, bym odgoniło, odgoniłobyś, byś odgoniło
pluralodgonilibyśmy, byśmy odgonili, odgoniłybyśmy, byśmy odgoniły, odgonilibyście, byście odgonili, odgoniłybyście, byście odgoniły

Other forms

  • odganiaćimperfective
  • odgonićinfinitive
  • odgonięfuture · singular
  • odgonimyfuture · plural
  • odgoniszfuture · singular
  • odgoniciefuture · plural
  • odgoni sięfuture · impersonal
  • odgonionoimpersonal · past
  • odgoniono byconditional · impersonal
  • niech odgonięimperative · singular
  • odgońmyimperative · plural
  • odgońimperative · singular
  • odgońcieimperative · plural
  • odgonionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • odgonionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • odgonioneadjectival · neuter · participle · passive · singular