Skip to main content

odczynićPolish conjugation

to dispel, to lift (to cancel a supernatural spell or curse)//ɔtˈt͡ʂɘ.ɲit͡ɕ/ | /ɔtˈt͡ʂɘ.ɲit͡ɕ//

Aspect partner: odczyniać

future

3rd person singularodczyni
3rd person pluralodczynią

past

3rd person singularodczynił, odczyniła, odczyniło
3rd person pluralodczynili, odczyniły
masculine singularodczyniłem, -(e)m odczynił, odczyniłeś, -(e)ś odczynił
feminine singularodczyniłam, -(e)m odczyniła, odczyniłaś, -(e)ś odczyniła
neuter singularodczyniłom, -(e)m odczyniło, odczyniłoś, -(e)ś odczyniło
pluralodczyniliśmy, -(e)śmy odczynili, odczyniłyśmy, -(e)śmy odczyniły, odczyniliście, -(e)ście odczynili, odczyniłyście, -(e)ście odczyniły

imperative

3rd person singularniech odczyni
3rd person pluralniech odczynią

conditional

3rd person singularodczyniłby, by odczynił, odczyniłaby, by odczyniła, odczyniłoby, by odczyniło
3rd person pluralodczyniliby, by odczynili, odczyniłyby, by odczyniły
masculine singularodczyniłbym, bym odczynił, odczyniłbyś, byś odczynił
feminine singularodczyniłabym, bym odczyniła, odczyniłabyś, byś odczyniła
neuter singularodczyniłobym, bym odczyniło, odczyniłobyś, byś odczyniło
pluralodczynilibyśmy, byśmy odczynili, odczyniłybyśmy, byśmy odczyniły, odczynilibyście, byście odczynili, odczyniłybyście, byście odczyniły

Other forms

  • odczyniaćimperfective
  • odczynićinfinitive
  • odczynięfuture · singular
  • odczynimyfuture · plural
  • odczyniszfuture · singular
  • odczyniciefuture · plural
  • odczyni sięfuture · impersonal
  • odczynionoimpersonal · past
  • odczyniono byconditional · impersonal
  • niech odczynięimperative · singular
  • odczyńmyimperative · plural
  • odczyńimperative · singular
  • odczyńcieimperative · plural
  • odczynionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • odczynionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • odczynioneadjectival · neuter · participle · passive · singular