ocipiećPolish conjugation
“lose one's mind, to go crazy”//ɔˈt͡ɕi.pjɛt͡ɕ//
future
| 3rd person singular | ocipieje |
|---|---|
| 3rd person plural | ocipieją |
past
| 3rd person singular | ocipiał, ocipiała, ocipiało |
|---|---|
| 3rd person plural | ocipieli, ocipiały |
| masculine singular | ocipiałem, -(e)m ocipiał, ocipiałeś, -(e)ś ocipiał |
| feminine singular | ocipiałam, -(e)m ocipiała, ocipiałaś, -(e)ś ocipiała |
| neuter singular | ocipiałom, -(e)m ocipiało, ocipiałoś, -(e)ś ocipiało |
| plural | ocipieliśmy, -(e)śmy ocipieli, ocipiałyśmy, -(e)śmy ocipiały, ocipieliście, -(e)ście ocipieli, ocipiałyście, -(e)ście ocipiały |
imperative
| 3rd person singular | niech ocipieje |
|---|---|
| 3rd person plural | niech ocipieją |
conditional
| 3rd person singular | ocipiałby, by ocipiał, ocipiałaby, by ocipiała, ocipiałoby, by ocipiało |
|---|---|
| 3rd person plural | ocipieliby, by ocipieli, ocipiałyby, by ocipiały |
| masculine singular | ocipiałbym, bym ocipiał, ocipiałbyś, byś ocipiał |
| feminine singular | ocipiałabym, bym ocipiała, ocipiałabyś, byś ocipiała |
| neuter singular | ocipiałobym, bym ocipiało, ocipiałobyś, byś ocipiało |
| plural | ocipielibyśmy, byśmy ocipieli, ocipiałybyśmy, byśmy ocipiały, ocipielibyście, byście ocipieli, ocipiałybyście, byście ocipiały |
Other forms
- ocipiećinfinitive
- ocipiejęfuture · singular
- ocipiejemyfuture · plural
- ocipiejeszfuture · singular
- ocipiejeciefuture · plural
- ocipieje sięfuture · impersonal
- ocipianoimpersonal · past
- ocipiano byconditional · impersonal
- niech ocipiejęimperative · singular
- ocipiejmyimperative · plural
- ocipiejimperative · singular
- ocipiejcieimperative · plural
- ocipiawszyadverbial · anterior · participle
- ocipienienoun-from-verb