obumrzećPolish conjugation
“to wither, to languish, to die back”//ɔˈbum.ʐɛt͡ɕ//
Aspect partner: obumierać
future
| 3rd person singular | obumrze |
|---|---|
| 3rd person plural | obumrą |
past
| 3rd person singular | obumarł, obumarła, obumarło |
|---|---|
| 3rd person plural | obumarli, obumarły |
| masculine singular | obumarłem, -(e)m obumarł, obumarłeś, -(e)ś obumarł |
| feminine singular | obumarłam, -(e)m obumarła, obumarłaś, -(e)ś obumarła |
| neuter singular | obumarłom, -(e)m obumarło, obumarłoś, -(e)ś obumarło |
| plural | obumarliśmy, -(e)śmy obumarli, obumarłyśmy, -(e)śmy obumarły, obumarliście, -(e)ście obumarli, obumarłyście, -(e)ście obumarły |
imperative
| 3rd person singular | niech obumrze |
|---|---|
| 3rd person plural | niech obumrą |
conditional
| 3rd person singular | obumarłby, by obumarł, obumarłaby, by obumarła, obumarłoby, by obumarło |
|---|---|
| 3rd person plural | obumarliby, by obumarli, obumarłyby, by obumarły |
| masculine singular | obumarłbym, bym obumarł, obumarłbyś, byś obumarł |
| feminine singular | obumarłabym, bym obumarła, obumarłabyś, byś obumarła |
| neuter singular | obumarłobym, bym obumarło, obumarłobyś, byś obumarło |
| plural | obumarlibyśmy, byśmy obumarli, obumarłybyśmy, byśmy obumarły, obumarlibyście, byście obumarli, obumarłybyście, byście obumarły |
Other forms
- obumieraćimperfective
- obumrzećinfinitive
- obumręfuture · singular
- obumrzemyfuture · plural
- obumrzeszfuture · singular
- obumrzeciefuture · plural
- obumrze sięfuture · impersonal
- obumartoimpersonal · past
- obumarto byconditional · impersonal
- niech obumręimperative · singular
- obumrzyjmyimperative · plural
- obumrzyjimperative · singular
- obumrzyjcieimperative · plural
- obumarłszyadverbial · anterior · participle
- obumarcienoun-from-verb