obleciećPolish conjugation
“to fly around, to circle”//ɔˈblɛ.t͡ɕɛt͡ɕ/ | /ɔˈblɛ.t͡ɕɛt͡ɕ//
Aspect partner: oblatywać
future
| 3rd person singular | obleci |
|---|---|
| 3rd person plural | oblecą |
past
| 3rd person singular | obleciał, obleciała, obleciało |
|---|---|
| 3rd person plural | oblecieli, obleciały |
| masculine singular | obleciałem, -(e)m obleciał, obleciałeś, -(e)ś obleciał |
| feminine singular | obleciałam, -(e)m obleciała, obleciałaś, -(e)ś obleciała |
| neuter singular | obleciałom, -(e)m obleciało, obleciałoś, -(e)ś obleciało |
| plural | oblecieliśmy, -(e)śmy oblecieli, obleciałyśmy, -(e)śmy obleciały, oblecieliście, -(e)ście oblecieli, obleciałyście, -(e)ście obleciały |
imperative
| 3rd person singular | niech obleci |
|---|---|
| 3rd person plural | niech oblecą |
conditional
| 3rd person singular | obleciałby, by obleciał, obleciałaby, by obleciała, obleciałoby, by obleciało |
|---|---|
| 3rd person plural | oblecieliby, by oblecieli, obleciałyby, by obleciały |
| masculine singular | obleciałbym, bym obleciał, obleciałbyś, byś obleciał |
| feminine singular | obleciałabym, bym obleciała, obleciałabyś, byś obleciała |
| neuter singular | obleciałobym, bym obleciało, obleciałobyś, byś obleciało |
| plural | oblecielibyśmy, byśmy oblecieli, obleciałybyśmy, byśmy obleciały, oblecielibyście, byście oblecieli, obleciałybyście, byście obleciały |
Other forms
- oblatywaćimperfective
- obleciećinfinitive
- oblecęfuture · singular
- oblecimyfuture · plural
- obleciszfuture · singular
- obleciciefuture · plural
- obleci sięfuture · impersonal
- oblecianoimpersonal · past
- obleciano byconditional · impersonal
- niech oblecęimperative · singular
- oblećmyimperative · plural
- oblećimperative · singular
- oblećcieimperative · plural
- oblecianyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- oblecianaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- oblecianeadjectival · neuter · participle · passive · singular