oblaćPolish conjugation

to pour [with instrumental ‘something’] onto/over, to douse//ˈɔ.blat͡ɕ//

Aspect partner: oblewać

future

3rd person singularobleje
3rd person pluralobleją

past

3rd person singularoblał, oblała, oblało
3rd person pluraloblali, oblały
masculine singularoblałem, -(e)m oblał, oblałeś, -(e)ś oblał
feminine singularoblałam, -(e)m oblała, oblałaś, -(e)ś oblała
neuter singularoblałom, -(e)m oblało, oblałoś, -(e)ś oblało
pluraloblaliśmy, -(e)śmy oblali, oblałyśmy, -(e)śmy oblały, oblaliście, -(e)ście oblali, oblałyście, -(e)ście oblały

imperative

3rd person singularniech obleje
3rd person pluralniech obleją

conditional

3rd person singularoblałby, by oblał, oblałaby, by oblała, oblałoby, by oblało
3rd person pluraloblaliby, by oblali, oblałyby, by oblały
masculine singularoblałbym, bym oblał, oblałbyś, byś oblał
feminine singularoblałabym, bym oblała, oblałabyś, byś oblała
neuter singularoblałobym, bym oblało, oblałobyś, byś oblało
pluraloblalibyśmy, byśmy oblali, oblałybyśmy, byśmy oblały, oblalibyście, byście oblali, oblałybyście, byście oblały

Other forms

  • oblewaćimperfective
  • oblaćinfinitive
  • oblejęfuture · singular
  • oblejemyfuture · plural
  • oblejeszfuture · singular
  • oblejeciefuture · plural
  • obleje sięfuture · impersonal
  • oblanoimpersonal · past
  • oblano byconditional · impersonal
  • niech oblejęimperative · singular
  • oblejmyimperative · plural
  • oblejimperative · singular
  • oblejcieimperative · plural
  • oblanyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • oblanaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • oblaneadjectival · neuter · participle · passive · singular