objawićPolish conjugation
“to reveal, to show (e.g. emotions)”//ɔˈbja.vit͡ɕ//
Aspect partner: objawiać
future
| 3rd person singular | objawi |
|---|---|
| 3rd person plural | objawią |
past
| 3rd person singular | objawił, objawiła, objawiło |
|---|---|
| 3rd person plural | objawili, objawiły |
| masculine singular | objawiłem, -(e)m objawił, objawiłeś, -(e)ś objawił |
| feminine singular | objawiłam, -(e)m objawiła, objawiłaś, -(e)ś objawiła |
| neuter singular | objawiłom, -(e)m objawiło, objawiłoś, -(e)ś objawiło |
| plural | objawiliśmy, -(e)śmy objawili, objawiłyśmy, -(e)śmy objawiły, objawiliście, -(e)ście objawili, objawiłyście, -(e)ście objawiły |
imperative
| 3rd person singular | niech objawi |
|---|---|
| 3rd person plural | niech objawią |
conditional
| 3rd person singular | objawiłby, by objawił, objawiłaby, by objawiła, objawiłoby, by objawiło |
|---|---|
| 3rd person plural | objawiliby, by objawili, objawiłyby, by objawiły |
| masculine singular | objawiłbym, bym objawił, objawiłbyś, byś objawił |
| feminine singular | objawiłabym, bym objawiła, objawiłabyś, byś objawiła |
| neuter singular | objawiłobym, bym objawiło, objawiłobyś, byś objawiło |
| plural | objawilibyśmy, byśmy objawili, objawiłybyśmy, byśmy objawiły, objawilibyście, byście objawili, objawiłybyście, byście objawiły |
Other forms
- objawiaćimperfective
- objawićinfinitive
- objawięfuture · singular
- objawimyfuture · plural
- objawiszfuture · singular
- objawiciefuture · plural
- objawi sięfuture · impersonal
- objawionoimpersonal · past
- objawiono byconditional · impersonal
- niech objawięimperative · singular
- objawmyimperative · plural
- objawimperative · singular
- objawcieimperative · plural
- objawionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- objawionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- objawioneadjectival · neuter · participle · passive · singular