Skip to main content

naskoczyćPolish conjugation

to jump onto//naˈskɔ.t͡ʂɘt͡ɕ//

Aspect partner: naskakiwać

future

3rd person singularnaskoczy
3rd person pluralnaskoczą

past

3rd person singularnaskoczył, naskoczyła, naskoczyło
3rd person pluralnaskoczyli, naskoczyły
masculine singularnaskoczyłem, -(e)m naskoczył, naskoczyłeś, -(e)ś naskoczył
feminine singularnaskoczyłam, -(e)m naskoczyła, naskoczyłaś, -(e)ś naskoczyła
neuter singularnaskoczyłom, -(e)m naskoczyło, naskoczyłoś, -(e)ś naskoczyło
pluralnaskoczyliśmy, -(e)śmy naskoczyli, naskoczyłyśmy, -(e)śmy naskoczyły, naskoczyliście, -(e)ście naskoczyli, naskoczyłyście, -(e)ście naskoczyły

imperative

3rd person singularniech naskoczy
3rd person pluralniech naskoczą

conditional

3rd person singularnaskoczyłby, by naskoczył, naskoczyłaby, by naskoczyła, naskoczyłoby, by naskoczyło
3rd person pluralnaskoczyliby, by naskoczyli, naskoczyłyby, by naskoczyły
masculine singularnaskoczyłbym, bym naskoczył, naskoczyłbyś, byś naskoczył
feminine singularnaskoczyłabym, bym naskoczyła, naskoczyłabyś, byś naskoczyła
neuter singularnaskoczyłobym, bym naskoczyło, naskoczyłobyś, byś naskoczyło
pluralnaskoczylibyśmy, byśmy naskoczyli, naskoczyłybyśmy, byśmy naskoczyły, naskoczylibyście, byście naskoczyli, naskoczyłybyście, byście naskoczyły

Other forms

  • naskakiwaćimperfective
  • naskoczyćinfinitive
  • naskoczęfuture · singular
  • naskoczymyfuture · plural
  • naskoczyszfuture · singular
  • naskoczyciefuture · plural
  • naskoczy sięfuture · impersonal
  • naskoczonoimpersonal · past
  • naskoczono byconditional · impersonal
  • niech naskoczęimperative · singular
  • naskoczmyimperative · plural
  • naskoczimperative · singular
  • naskoczcieimperative · plural
  • naskoczywszyadverbial · anterior · participle
  • naskoczenienoun-from-verb