naprzećPolish conjugation
“to press, to push against (physically against something)”//ˈna.pʂɛt͡ɕ//
Aspect partner: napierać
future
| 3rd person singular | naprze |
|---|---|
| 3rd person plural | naprą |
past
| 3rd person singular | naparł, naparła, naparło |
|---|---|
| 3rd person plural | naparli, naparły |
| masculine singular | naparłem, -(e)m naparł, naparłeś, -(e)ś naparł |
| feminine singular | naparłam, -(e)m naparła, naparłaś, -(e)ś naparła |
| neuter singular | naparłom, -(e)m naparło, naparłoś, -(e)ś naparło |
| plural | naparliśmy, -(e)śmy naparli, naparłyśmy, -(e)śmy naparły, naparliście, -(e)ście naparli, naparłyście, -(e)ście naparły |
imperative
| 3rd person singular | niech naprze |
|---|---|
| 3rd person plural | niech naprą |
conditional
| 3rd person singular | naparłby, by naparł, naparłaby, by naparła, naparłoby, by naparło |
|---|---|
| 3rd person plural | naparliby, by naparli, naparłyby, by naparły |
| masculine singular | naparłbym, bym naparł, naparłbyś, byś naparł |
| feminine singular | naparłabym, bym naparła, naparłabyś, byś naparła |
| neuter singular | naparłobym, bym naparło, naparłobyś, byś naparło |
| plural | naparlibyśmy, byśmy naparli, naparłybyśmy, byśmy naparły, naparlibyście, byście naparli, naparłybyście, byście naparły |
Other forms
- napieraćperfective
- naprzećinfinitive
- napręfuture · singular
- naprzemyfuture · plural
- naprzeszfuture · singular
- naprzeciefuture · plural
- naprze sięfuture · impersonal
- napartoimpersonal · past
- naparto byconditional · impersonal
- niech napręimperative · singular
- naprzyjmyimperative · plural
- naprzyjimperative · singular
- naprzyjcieimperative · plural
- napartyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- napartaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- naparteadjectival · neuter · participle · passive · singular