Skip to main content

napotkaćPolish conjugation

to encounter, to come across, to run into//naˈpɔ.tkat͡ɕ//

Aspect partner: napotykać

future

3rd person singularnapotka
3rd person pluralnapotkają

past

3rd person singularnapotkał, napotkała, napotkało
3rd person pluralnapotkali, napotkały
masculine singularnapotkałem, -(e)m napotkał, napotkałeś, -(e)ś napotkał
feminine singularnapotkałam, -(e)m napotkała, napotkałaś, -(e)ś napotkała
neuter singularnapotkałom, -(e)m napotkało, napotkałoś, -(e)ś napotkało
pluralnapotkaliśmy, -(e)śmy napotkali, napotkałyśmy, -(e)śmy napotkały, napotkaliście, -(e)ście napotkali, napotkałyście, -(e)ście napotkały

imperative

3rd person singularniech napotka
3rd person pluralniech napotkają

conditional

3rd person singularnapotkałby, by napotkał, napotkałaby, by napotkała, napotkałoby, by napotkało
3rd person pluralnapotkaliby, by napotkali, napotkałyby, by napotkały
masculine singularnapotkałbym, bym napotkał, napotkałbyś, byś napotkał
feminine singularnapotkałabym, bym napotkała, napotkałabyś, byś napotkała
neuter singularnapotkałobym, bym napotkało, napotkałobyś, byś napotkało
pluralnapotkalibyśmy, byśmy napotkali, napotkałybyśmy, byśmy napotkały, napotkalibyście, byście napotkali, napotkałybyście, byście napotkały

Other forms

  • napotykaćimperfective
  • napotkaćinfinitive
  • napotkamfuture · singular
  • napotkamyfuture · plural
  • napotkaszfuture · singular
  • napotkaciefuture · plural
  • napotka sięfuture · impersonal
  • napotkanoimpersonal · past
  • napotkano byconditional · impersonal
  • niech napotkamimperative · singular
  • napotkajmyimperative · plural
  • napotkajimperative · singular
  • napotkajcieimperative · plural
  • napotkanyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • napotkanaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • napotkaneadjectival · neuter · participle · passive · singular