namienićPolish conjugation
“to mention, to reference”//naˈmjɛ.ɲit͡ɕ//
Aspect partner: namieniać
future
| 3rd person singular | namieni |
|---|---|
| 3rd person plural | namienią |
past
| 3rd person singular | namienił, namieniła, namieniło |
|---|---|
| 3rd person plural | namienili, namieniły |
| masculine singular | namieniłem, -(e)m namienił, namieniłeś, -(e)ś namienił |
| feminine singular | namieniłam, -(e)m namieniła, namieniłaś, -(e)ś namieniła |
| neuter singular | namieniłom, -(e)m namieniło, namieniłoś, -(e)ś namieniło |
| plural | namieniliśmy, -(e)śmy namienili, namieniłyśmy, -(e)śmy namieniły, namieniliście, -(e)ście namienili, namieniłyście, -(e)ście namieniły |
imperative
| 3rd person singular | niech namieni |
|---|---|
| 3rd person plural | niech namienią |
conditional
| 3rd person singular | namieniłby, by namienił, namieniłaby, by namieniła, namieniłoby, by namieniło |
|---|---|
| 3rd person plural | namieniliby, by namienili, namieniłyby, by namieniły |
| masculine singular | namieniłbym, bym namienił, namieniłbyś, byś namienił |
| feminine singular | namieniłabym, bym namieniła, namieniłabyś, byś namieniła |
| neuter singular | namieniłobym, bym namieniło, namieniłobyś, byś namieniło |
| plural | namienilibyśmy, byśmy namienili, namieniłybyśmy, byśmy namieniły, namienilibyście, byście namienili, namieniłybyście, byście namieniły |
Other forms
- namieniaćimperfective
- namienićinfinitive
- namienięfuture · singular
- namienimyfuture · plural
- namieniszfuture · singular
- namieniciefuture · plural
- namieni sięfuture · impersonal
- namienionoimpersonal · past
- namieniono byconditional · impersonal
- niech namienięimperative · singular
- namieńmyimperative · plural
- namieńimperative · singular
- namieńcieimperative · plural
- namienionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- namienionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- namienioneadjectival · neuter · participle · passive · singular