nakrzyczećPolish conjugation
“to scold, to rebuke”//naˈkʂɘ.t͡ʂɛt͡ɕ//
future
| 3rd person singular | nakrzyczy |
|---|---|
| 3rd person plural | nakrzyczą |
past
| 3rd person singular | nakrzyczał, nakrzyczała, nakrzyczało |
|---|---|
| 3rd person plural | nakrzyczeli, nakrzyczały |
| masculine singular | nakrzyczałem, -(e)m nakrzyczał, nakrzyczałeś, -(e)ś nakrzyczał |
| feminine singular | nakrzyczałam, -(e)m nakrzyczała, nakrzyczałaś, -(e)ś nakrzyczała |
| neuter singular | nakrzyczałom, -(e)m nakrzyczało, nakrzyczałoś, -(e)ś nakrzyczało |
| plural | nakrzyczeliśmy, -(e)śmy nakrzyczeli, nakrzyczałyśmy, -(e)śmy nakrzyczały, nakrzyczeliście, -(e)ście nakrzyczeli, nakrzyczałyście, -(e)ście nakrzyczały |
imperative
| 3rd person singular | niech nakrzyczy |
|---|---|
| 3rd person plural | niech nakrzyczą |
conditional
| 3rd person singular | nakrzyczałby, by nakrzyczał, nakrzyczałaby, by nakrzyczała, nakrzyczałoby, by nakrzyczało |
|---|---|
| 3rd person plural | nakrzyczeliby, by nakrzyczeli, nakrzyczałyby, by nakrzyczały |
| masculine singular | nakrzyczałbym, bym nakrzyczał, nakrzyczałbyś, byś nakrzyczał |
| feminine singular | nakrzyczałabym, bym nakrzyczała, nakrzyczałabyś, byś nakrzyczała |
| neuter singular | nakrzyczałobym, bym nakrzyczało, nakrzyczałobyś, byś nakrzyczało |
| plural | nakrzyczelibyśmy, byśmy nakrzyczeli, nakrzyczałybyśmy, byśmy nakrzyczały, nakrzyczelibyście, byście nakrzyczeli, nakrzyczałybyście, byście nakrzyczały |
Other forms
- nakrzyczećinfinitive
- nakrzyczęfuture · singular
- nakrzyczymyfuture · plural
- nakrzyczyszfuture · singular
- nakrzyczyciefuture · plural
- nakrzyczy sięfuture · impersonal
- nakrzyczanoimpersonal · past
- nakrzyczano byconditional · impersonal
- niech nakrzyczęimperative · singular
- nakrzyczmyimperative · plural
- nakrzyczimperative · singular
- nakrzyczcieimperative · plural
- nakrzyczawszyadverbial · anterior · participle
- nakrzyczenienoun-from-verb